ქველმოქმედება საქართველოს საგადასახადო კოდექსით არა მხოლოდ სოციალური, არამედ გამოთვლითი კატეგორიაცაა: დონორის თითოეული ნაბიჯი — ფულადი შემოწირულება, უსასყიდლოდ გაცემული საქონელი თუ გაწეული მომსახურება — საგადასახადო შედეგს ატარებს. სწორად დოკუმენტირებული და დაგეგმილი შეწირულება დონორს გამოქვითვას ანიჭებს, მიმღებს კი — გათავისუფლებულ შემოსავალს. ამიტომ დონორის კონსულტაცია ორივე მხარის საგადასახადო პოზიციის ერთობლივ დაგეგმვას ნიშნავს — დაწყებული გაცემის ფორმის განსაზღვრიდან, რადგან ფული, საქონელი და მომსახურება ერთი და იმავე ლოგიკით ფასდება, მაგრამ განსხვავებული დოკუმენტაციით ამოიწურება.
საქველმოქმედო შემოწირულების გამოქვითვა
საგადასახადო კოდექსის 117-ე მუხლის თანახმად, ერთობლივი შემოსავლიდან გამოიქვითება საწარმოს ან მეწარმე ფიზიკური პირის მიერ საქველმოქმედო ორგანიზაციაზე გაცემული თანხა, აგრეთვე ერთობლივ შემოსავალში ასახული უსასყიდლოდ მიწოდებული საქონლის (გარდა უძრავი ქონებისა) ან გაწეული მომსახურების საბაზრო ფასი — მაგრამ არაუმეტეს ამ გამოქვითვის გარეშე დარჩენილი თანხის 10 პროცენტისა. ეს ზღვარი გამოქვითვის დაგეგმვის ცენტრალური პარამეტრია: წლის განმავლობაში გაცემული შემოწირულების ჯამი სხვა გამოქვითვების შემდეგ დარჩენილ ბაზას არ უნდა აღემატებოდეს ათასედებში გამოსახულ ლიმიტზე მეტად. გამოქვითვა დეკლარაციის საფუძველზე ხორციელდება, ამიტომ ყოველი გაცემა — ფულადი თუ ნივთობრივი — ხელშეკრულებით, ქვითრით ან აქტით უნდა იყოს დასაბუთებული.