პარტნიორთა დავის წყაროები და მართვის უფლებამოსილების საზღვრები
პარტნიორთა დავები საზოგადოების შიგნით არსებული კონფლიქტებია, რომლებიც ეხება მართვის უფლებამოსილებებს, ინფორმაციის მიღებას, პარტნიორის გასვლასა და გარიცხვას. მეწარმეთა შესახებ კანონის 102-ე მუხლი აწესრიგებს პარტნიორების თანხმობასა და ხელმძღვანელი პარტნიორის უფლებამოსილების ჩამორთმევას: წესდება ზოგიერთი გარიგებისთვის შეიძლება ითვალისწინებდეს პარტნიორების წინასწარ, სავალდებულო თანხმობას. ხელმძღვანელ პარტნიორს უფლება აქვს გარიგება დანარჩენი პარტნიორების თანხმობის გარეშეც დადოს, თუ მისი დადების გაჭიანურება სოლიდარული პასუხისმგებლობის საზოგადოებისთვის მძიმე შედეგებს გამოიწვევს, რის შესახებაც მან დაუყოვნებლივ უნდა აცნობოს პარტნიორებს. მნიშვნელოვანი საფუძვლის არსებობისას — მაგალითად, თუ პარტნიორმა ვალდებულებები უხეშად დაარღვია ან საზოგადოების ხელმძღვანელობას სათანადოდ ვერ ახორციელებს — სასამართლოს დანარჩენი პარტნიორების სარჩელის საფუძველზე შეუძლია ჩამოართვას მას ხელმძღვანელობითი უფლებამოსილება.
ინფორმაციის მიღებისა და კონტროლის უფლება
კანონის 103-ე მუხლი პარტნიორს ძლიერ ინსტრუმენტს აძლევს: ყველა პარტნიორს, მათ შორის იმას, ვინც საზოგადოების ხელმძღვანელობაში არ მონაწილეობს, უფლება აქვს მიიღოს ინფორმაცია საზოგადოების საქმიანობის შესახებ და გაეცნოს მის საქმიან დოკუმენტაციას, და ეს უფლება არ შეიძლება შეიზღუდოს. გარდა ამისა, ყველა პარტნიორს უფლება აქვს მოსთხოვოს სხვა პარტნიორებს საზოგადოების მიმართ არსებული ვალდებულებების შესრულება და ამის თაობაზე საზოგადოების სახელით წარადგინოს სარჩელიც კი. პრაქტიკაში ეს ნიშნავს, რომ დოკუმენტაციის წარმოდგენზე უარის თქმა თავისთავად ქმნის დავის საფუძველს და პარტნიორს სასამართლოში მიმართვის შესაძლებლობას აძლევს.
სოლიდარული საზოგადოებიდან გასვლა და გარიცხვა
კანონის 109-ე მუხლის თანახმად, სოლიდარული პასუხისმგებლობის საზოგადოებიდან გასვლის სურვილის შემთხვევაში პარტნიორმა ამის შესახებ სამეურნეო წლის დასრულებამდე სულ ცოტა ექვსი თვით ადრე უნდა განაცხადოს. თუ პარტნიორის მიმართ გადახდისუუნარობის საქმის წარმოების ფარგლებში გაკოტრების პროცესი იწყება, იგი საზოგადოებიდან გასულად მიიჩნევა გაკოტრების რეჟიმის დაწყების მომენტიდან. გარიცხვა კი შესაძლებელია მხოლოდ სასამართლოს გადაწყვეტილებით, სხვა პარტნიორების მოთხოვნის საფუძველზე: მაგალითად, თუ პარტნიორმა საზოგადოების წინაშე ნაკისრი არსებითი მოვალეობა განზრახ ან უხეში გაუფრთხილებლობით არ შეასრულა, თუ იგი ამ მოვალეობას ვეღარ ასრულებს, ან თუ სხვა მნიშვნელოვანი საფუძველი არსებობს.