სასამართლო უწყებების ჩაბარების წესები
სასამართლო უწყების ჩაბარება დავის პროცესის ის ნაწილია, რომელიც მხარის პროცესუალურ მდგომარეობას პირდაპირ განსაზღვრავს: უწყების სათანადო ჩაბარება ვადების მიმდინარეობას იწყებს და საქმის განხილვის შესაძლებლობას ქმნის. სამოქალაქო საპროცესო კოდექსი ამ სფეროს დეტალურად აწესრიგებს — წარმომადგენლის მიერ ჩაბარებიდან საჯარო შეტყობინებამდე. ჩაბარების თითოეული ფორმა საკუთარ პირობებსა და შედეგებს ატარებს, და მხარისთვის გადამწყვეტია, რომელი მათგანი გამოიყენება: ეს არა ტექნიკური დეტალია, არამედ საქმის მიმდინარეობის საფუძველი. ამიტომ ჩაბარების წესების ცოდნა პრაქტიკული უპირატესობაა — დროული რეაგირება შესაძლებელია მხოლოდ მაშინ, როცა მხარემ იცის, როდის ითვლება უწყება ჩაბარებულად.
წარმომადგენლისათვის და მრავალრიცხოვანი მხარის შემთხვევაში
თუ საქმის წარმოება სასამართლოში მინდობილი აქვს ერთ-ერთ თანამონაწილეს, უწყება ჩაჰბარდება მას, და ის ვალდებულია ამის თაობაზე სხვა თანამონაწილეებს აცნობოს; უწყების წარმომადგენლისათვის ჩაბარება ყველა თანამონაწილისათვის ჩაბარებას ნიშნავს. თუ საქმეში მოსარჩელე, აპელანტი, კასატორი ან მოწინააღმდეგე მხარე 10-ზე მეტი პირია, სასამართლო უწყებას უგზავნის სარჩელზე, საჩივარზე ან შესაგებელზე ხელის მომწერ პირველ სამ პირს — და ერთ-ერთი მათგანისთვის ჩაბარება მის მხარეზე მონაწილე ყველა პირისთვის ჩაბარებულად ითვლება.
ადრესატის არყოფნისას და უარის თქმისას
თუ უწყების ჩამბარებელმა პირი ვერ ნახა მხარის მიერ მითითებულ მისამართზე, იგი უწყებას აბარებს მასთან მცხოვრებ ოჯახის ქმედუნარიან წევრს, ხოლო სამუშაო ადგილის მიხედვით — ადმინისტრაციას; მიმღები ვალდებულია უწყება დაუყოვნებლივ ჩააბაროს ადრესატს, და ასეთი ჩაბარება ადრესატისათვის ჩაბარებულად ითვლება. ადრესატის მიერ უწყების მიღებაზე უარის თქმისას მიმტანი პირი აღნიშვნას აკეთებს და უწყება სასამართლოს უბრუნდება — ასეთ შემთხვევაში უწყება ჩაბარებულად ითვლება და სასამართლოს შეუძლია საქმის განხილვა; გამონაკლისია მხოლოდ პირველი უწყების ოჯახის წევრზე უარის შემთხვევა.