ექსპორტული მოდელის საგადასახადო ორი ღერძი
ცოცხალი დილერის სტუდიო, რომელიც უცხოურ ოპერატორებს ემსახურება, ქართული საგადასახადო სამართლით ორ ღერძზეა აგებული: მოგების გადასახადით დაბეგვრის ობიექტი და დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციები. საქართველოს საგადასახადო კოდექსის მუხლი 97 განსაზღვრავს: რეზიდენტი საწარმოს მოგების გადასახადით დაბეგვრის ობიექტია განაწილებული მოგება; ხარჯი ან სხვა გადახდა, რომელიც ეკონომიკურ საქმიანობასთან დაკავშირებული არ არის; უსასყიდლოდ საქონლის მიწოდება/მომსახურების გაწევა ან/და ფულადი სახსრების გადაცემა; და წარმომადგენლობითი ხარჯი დადგენილ ზღვრულ ოდენობაზე მეტად.
სტუდიოს პრაქტიკაში ეს ჩამონათვალი სამი რისკის წყაროს ქმნის: დივიდენდების განაწილების დაგეგმვა მშობელ ჯგუფში, ინტერკომპანიური გადახდების ხარჯულობის კონტროლი და ის, რომ უსასყიდლო მომსახურება — მაგალითად, დემონსტრაციული სესიები პარტნიორისთვის — დაბეგვრის ობიექტად იქცევა. ამიტომ ხელშეკრულებითი დისციპლინა, სადაც ყოველი მომსახურება დასაბუთებული და ფასიანია, საგადასახადო ბაზის სისუფთავის წინაპირობაა.