შესავალი: ქონების სახელმწიფო საკუთრებაში ნატურით გადაცემა
სააღსრულებო წარმოების სპეციფიკური და ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი მექანიზმია ქონების სახელმწიფო საკუთრებაში ნატურით გადაცემა. ეს პროცედურა ხორციელდება იმ შემთხვევებში, როდესაც სახელმწიფოს (როგორც წესი, საგადასახადო ორგანოს ან სხვა სახელმწიფო უწყების სახით) გააჩნია ფულადი მოთხოვნა მოვალის მიმართ, მაგრამ დაყადაღებული ქონების რეალიზაცია საჯარო აუქციონზე, თუნდაც მრავალჯერადი მცდელობის შემდეგ, უშედეგოდ სრულდება. ასეთ დროს, დავალიანების დაფარვის მიზნით, კანონმდებლობა ითვალისწინებს ქონების პირდაპირ, ფიზიკური ფორმით (ნატურით) გადაცემას სახელმწიფოსთვის. ეს მექანიზმი ასევე ფართოდ გამოიყენება სისხლის სამართლის საქმეებზე ქონების კონფისკაციისას ან უკანონო შემოსავლების ლეგალიზაციის წინააღმდეგ ბრძოლის ფარგლებში. აღნიშნული პროცესი მკაცრად რეგლამენტირებულია და მოითხოვს მრავალი სახელმწიფო უწყების კოორდინირებულ მუშაობას.
რას ფარავს აღნიშნული მომსახურება
ქონების სახელმწიფო საკუთრებაში ნატურით გადაცემის პროცესში იურიდიული მომსახურება ფარავს მოვალის ან თავად სახელმწიფო ინსტიტუტების წარმომადგენლობას კომპლექსური ბიუროკრატიული და სამართლებრივი პროცედურების დროს. სერვისი მოიცავს აუქციონების უშედეგობის დამადასტურებელი აქტების მოპოვებასა და სამართლებრივ ანალიზს, რათა დადგინდეს ნატურით გადაცემის კანონიერი საფუძვლები. გარდა ამისა, მომსახურება ფარავს ქონების ზუსტი შეფასების პროცესში მონაწილეობას, ვინაიდან ქონების ღირებულება პირდაპირ აკლდება არსებულ (მაგალითად, საგადასახადო) დავალიანებას. სერვისი ასევე გულისხმობს ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების სამინისტროს შესაბამის სტრუქტურებთან (ქონების მართვის სააგენტოსთან) კომუნიკაციას, მიღება-ჩაბარების აქტების გაფორმების პროცესის კონტროლს და საჯარო რეესტრში სახელმწიფოს, როგორც ახალი მესაკუთრის, უფლებრივი რეგისტრაციის იურიდიულ უზრუნველყოფას.
გავრცელებული სცენარები და პრაქტიკული მაგალითები
პრაქტიკაში ყველაზე გავრცელებული სცენარია მსხვილი საგადასახადო დავალიანება. კომპანიას უგროვდება მილიონობით ლარის ვალი ბიუჯეტის წინაშე, შემოსავლების სამსახური ადებს ყადაღას მის უძრავ ქონებას (მაგალითად, მიწის დიდ ნაკვეთებს ან ძველ საწარმოს). ინიშნება აუქციონი, შემდეგ განმეორებითი, თუმცა მყიდველი არ ჩანს. ამ დროს სახელმწიფო იღებს გადაწყვეტილებას, შეიკავოს საკუთრებაში ეს აქტივები ვალის სანაცვლოდ. მეორე ტიპური სცენარი დაკავშირებულია სისხლის სამართლის საქმეებთან — სასამართლოს განაჩენით ხდება კორუფციული გზით მოპოვებული ვილის ან ავტოპარკის კონფისკაცია. აღმასრულებელი უზრუნველყოფს ამ ქონების ნატურით გადაცემას სახელმწიფო ქონების ეროვნული სააგენტოსთვის შემდგომი განკარგვის მიზნით. მესამე სცენარია საბაჟო წესების დარღვევით შემოტანილი საქონლის ჩამორთმევა და მისი სახელმწიფო საკუთრებაში გადაქცევა.