ინსპექტირება და ინსპექტორის უფლებამოსილებები
სამოქალაქო საავიაციო საქმიანობის ინსპექტირებას ახორციელებს ფრენის უსაფრთხოების ინსპექტორი ან საერთაშორისო სამოქალაქო ავიაციის შესახებ ჩიკაგოს 1944 წლის კონვენციის საფუძველზე მოქმედი საერთაშორისო პროგრამის ინსპექტორი. ინსპექტორი დამოუკიდებელია თავის საქმიანობაში და მოქმედებს საქართველოს კანონმდებლობის, საერთაშორისო ხელშეკრულებებისა და შეთანხმებების საფუძველზე. ინსპექტირება ამიტომ არ არის მხოლოდ კონტროლის აქტი — ის საწარმოს უსაფრთხოების სისტემის რეალობის სარკეა. ინსპექტორს უფლება აქვს ნებისმიერ დროს, დაუბრკოლებლად შევიდეს ავიასაწარმოებსა და მათ შენობა-ნაგებობებში, სახელმწიფო რეესტრში რეგისტრირებულ და საქართველოს ტერიტორიაზე მოქმედ საჰაერო ხომალდებში, მოითხოვოს ფრენის უსაფრთხოებასთან, ექსპლუატაციასა და ტექნიკურ მომსახურებასთან დაკავშირებული ნებისმიერი დოკუმენტი და ინფორმაცია, შეამოწმოს პროცედურები და ტექნიკური მოწყობილობები და გაესაუბროს ნებისმიერ პირს.
ინსპექტირების ობიექტი ვალდებულია ინსპექტორს დაეხმაროს და წარუდგინოს ყველა საჭირო დოკუმენტი. თუ ინსპექტირებისას აღმოჩენილი ნაკლოვანება საფრთხეს უქმნის ფრენის უსაფრთხოებას ან სამოქალაქო ავიაციის უშიშროებას, ინსპექტორი უფლებამოსილია შეაჩეროს ხომალდის ფრენა ან ნებისმიერ პირს შეუჩეროს სერტიფიკატით ან სხვა საავიაციო დოკუმენტით მინიჭებული უფლებების განხორციელება. სააგენტო უზრუნველყოფს ინსპექტორის ფუნქციურ დამოუკიდებლობას და უფლება აქვს არ გაასაჯაროოს ზედამხედველობისას მოპოვებული ინფორმაცია, თუ მისმა გასაჯაროებამ შეიძლება უარყოფითი გავლენა მოახდინოს უსაფრთხოებაზე, ჩიკაგოს კონვენციის შესაბამისი დანართის მიხედვით.
უსაფრთხოების პროგრამა და მართვის სისტემა
სახელმწიფო დონეზე ფრენის უსაფრთხოება ორი ინსტრუმენტით ეწყობა. საავიაციო უსაფრთხოების პროგრამა არის წესებისა და ღონისძიებების ერთობლიობა, რომლის მიზანიც ქვეყანაში ფრენის უსაფრთხოების უზრუნველყოფის დონის ამაღლებაა; საერთაშორისო ხელშეკრულებების მოთხოვნების შესაბამისად შემუშავებულ ამ პროგრამას ამტკიცებს საქართველოს მთავრობა. უსაფრთხოების მართვის სისტემა კი ფრენის უსაფრთხოების მართვისადმი სისტემური მიდგომაა — სავალდებულო ორგანიზაციული სტრუქტურით, პასუხისმგებელ პირთა იერარქიით, სახელმძღვანელო პრინციპებითა და პროცედურებით, რომლის ზოგად წესებსაც სააგენტო ამტკიცებს. ბიზნესისთვის ეს ნიშნავს, რომ შიდა კონტროლის სისტემა არა სურვილი, არამედ სამართლებრივად ფორმირებული მოთხოვნაა. ასეთი სისტემა დოკუმენტებით უნდა იყოს დასაბუთებული და პერსონალისთვის გასაგები, წინააღმდეგ შემთხვევაში ინსპექტირებისას ის ქაღალდზე არსებულად ჩაითვლება.