ეთიკისა და თანასწორობის პოლიტიკის შემუშავება
ეთიკისა და თანასწორობის პოლიტიკა საქართველოში არ არის იმპორტირებული კორპორაციული დოკუმენტი — ის შრომის კოდექსის ზუსტ ნორმებზე აწყობილი ინსტრუმენტია. აშშ-ის კორპორატიული ქცევის კოდექსებისა და კომპლაინს-პროგრამების ფედერალური მოდელები აქ არ ვრცელდება: ქართული პოლიტიკის შინაარსს დისკრიმინაციის ცნება აძლევს, ფორმას — შრომის შინაგანაწესი, კბილებს — სანქციების ნორმა, მართვას კი — ინფორმაციისა და კონსულტაციის წესი.
დოკუმენტის არქიტექტურა ოთხ კითხვაზეა აწყობილი: რა აკრძალოს (ცნებები), სად დაწეროს (შინაგანაწესი), რით იმუშაოს (საჩივრის წესი) და როგორ გაეშვას (თანამშრომლებთან ინფორმაციის გაცვლა).
შინაარსი: რა უნდა აკრძალოს პოლიტიკამ
კოდექსის 4-ე მუხლი პოლიტიკის შინაარსის კატალოგია. დისკრიმინაცია არის განზრახ ან გაუფრთხილებლობით პირის განსხვავება, გამორიცხვა ან უპირატესობის მინიჭება დაცულ ნიშნებზე — მათ შორის რასა, ენა, ეთნიკური და სოციალური კუთვნილება, ასაკი, სქესი, სექსუალური ორიენტაცია, შეზღუდული შესაძლებლობა, რელიგიური, საზოგადოებრივი ან პოლიტიკური გაერთიანებისადმი კუთვნილება, ოჯახური მდგომარეობა და სხვა. განმარტებულია პირდაპირი და ირიბი დისკრიმინაცია. სამუშაო ადგილზე შევიწროება და სექსუალური შევიწროება დისკრიმინაციის ფორმაა: არასასურველი ქცევა, რომელიც ღირსებას ასცდემს და დამაშინებელ, მტრულ ან დამამცირებელ გარემოს ქმნის. აკრძალულია განცხადებისთვის ან საჩივრისთვის თანამშრომლის მიმართ არასასურველი ზემოქმედება — ეს უკანასკნელი ნორმა პოლიტიკაში საყვედურის დაცვის პუნქტად იწერება.
პოლიტიკის ტექსტში თითოეული ეს ცნება აღწერილი უნდა იყოს მაგალითებით — წინააღმდეგ შემთხვევაში დოკუმენტი კოდექსის გამეორებად რჩება და თანამშრომლისთვის გაუგებარია. სწორედ ირიბი დისკრიმინაცია საჭიროებს ყველაზე დეტალურ განმარტებას: ნეიტრალური წესი, რომელიც ფაქტობრივად არახელსაყრელ მდგომარეობაში აყენებს დაცულ ჯგუფს, მხოლოდ მაშინ არის დასაშვები, როცა ობიექტურად არის გამართლებული კანონიერი მიზნით და აუცილებელი და თანაზომიერი საშუალებით.
ფორმა: შინაგანაწესი და საჩივრის წესი
23-ე მუხლი პოლიტიკის სამართლებრივ ფორმას აძლევს. შრომის შინაგანაწესი წერილობითი დოკუმენტია, რომლითაც შეიძლება განისაზღვროს შრომის პირობების დაცვის წესები და განცხადების/საჩივრის განხილვის წესი — ეს ბოლო პუნქტი სწორედ ის უჯრაა, სადაც ეთიკის პოლიტიკის მართვის მექანიზმი ჯდება: საჩივრის მიღების არხი, განხილვის ვადა და პასუხის ფორმა. დამსაქმებელი ვალდებულია შინაგანაწესი თანამშრომელს გააცნოს, მიიღოს ზომები თანაბარი მოპყრობის პრინციპის დასაცავად და დისკრიმინაციის ამკრძალავი დებულებები ასახოს შინაგანაწესსა და სხვა დოკუმენტებში. შინაგანაწესის კანონს, ინდივიდუალურ ხელშეკრულებას ან კოლექტიურ ხელშეკრულებას ეწინააღმდეგებული დებულება ბათილია.
სანქციური უკანასკნელი წერტილი 78-ე მუხლია: დისკრიმინაციის აკრძალვის პრინციპის დარღვევა — გაფრთხილება ან ჯარიმა შესაბამისი ჯარიმის სამმაგი ოდენობით, ხოლო 1 კალენდარული წლის განმავლობაში განმეორება — გაორმაგებული ჯარიმა. შევიწროებისას პასუხისმგებლობა იმის მიხედვით წარმოიშობა, ცნობილი გახდა თუ არა ფაქტი დამსაქმებლისთვის: თუ არ შეატყობინა ინსპექციას და ზომები არ მიიღო, სანქცია მას არ აიცილებს.