რას ყიდი უნიკალური ტოკენის შეძენისას
უნიკალური დიჯითალური ტოკენის (უტ) ბაზარზე ყველაზე გავრცელებული შეცდომა ალბათობით ეს არის: მყიდველი ფიქრობს, რომ ტოკენთან ერთად შემოქმედებითი ნაწარმოების საავტორო უფლებებსაც იძენს. ქართული სამართალი ამას სხვანაირად აწყობს: საქართველოში ასეთი ტოკენისთვის სპეციალური კანონი არ არსებობს, და ურთიერთობის ერთადერთი რეალური საფუძველი საავტორო და მომიჯნავე უფლებების შესახებ კანონია. ავტორის პირადი არაქონებრივი უფლებები ავტორს ეკუთვნის მისი ქონებრივი უფლებებისგან დამოუკიდებლად და უნარჩუნდება მას ამ უფლებების დათმობის შემთხვევაშიც (მუხლი 17, ნაწილი 3) — ანუ ტოკენის გაყიდვა ავტორობას, სახელსა და ნაწარმოების ხელშეუხებლობას ავტორთან ტოვებს.
პირადი არაქონებრივი უფლებების ჩამონათვალი კანონით პირდაპირ არის განსაზღვრული: ავტორობის უფლება, სახელის უფლება ფსევდონიმის ჩათვლით, ნაწარმოების გაცნობის დროისა და ფორმის გადაწყვეტის უფლება, ნაწარმოების ხელშეუხებლობის უფლება, რეპუტაციის პატივისცემის უფლება და გამოხმობის უფლება. დაუშვებელია ამ უფლებების გასხვისება ავტორის სიცოცხლეში (მუხლი 17, ნაწილი 4) — ტოკენზე ჩაწერილი პირობა „ყველა უფლების გადაცემის შესახებ“ ამ ნორმას ვერ გადალახავს.
ქონებრივი უფლებები და მათი გადაცემა
ავტორს ან საავტორო უფლების სხვა მფლობელს აქვს ნაწარმოების ნებისმიერი სახით გამოყენების განსაკუთრებული უფლება — უფლება, განახორციელოს, ნება დართოს ან აკრძალოს რეპროდუცირება, გავრცელება, იმპორტი, საჯარო ჩვენება, საჯარო შესრულება, საჯარო გადაცემა, თარგმნა, გადამუშავება და სხვა (მუხლი 18). ამ ქონებრივ უფლებათა სწორედ ამ ნაწილს შეუძლია გადაადგილდეს: ავტორს ან საავტორო უფლების სხვა მფლობელს შეუძლია ყველა ქონებრივი უფლება ან მათი ნაწილი გადასცეს უფლებამონაცვლეს (მუხლი 36) — და ეს გადაცემა ხელშეკრულებით, დოკუმენტურად ხდება, არა ავტომატურად ტოკენის საფუძველზე.
პრაქტიკული დასკვნა ორმხრივია: შემოქმედისთვის — ტოკენის გაყიდვისას ქონებრივი უფლებების გადაცემა ცალკე უნდა იყოს განსაზღვრული და შეზღუდული კონკრეტული გამოყენებით; მყიდველისთვის — თუ ხელშეკრულება ან გაყიდვის პირობები არ იტყობინებს ქონებრივი უფლებების გადაცემაზე, ის მხოლოდ თავად ტოკენს ფლობს, ნაწარმოების კომერციულ გამოყენების უფლებას — არა.

