მუხლი 14. ბავშვის მიტოვებულად აღიარება ან/ და მშობლის უფლების ჩამორთმევა/ შეჩერება

1.ბავშვი მიტოვებულად აღიარებას ექვემდებარება, თუ: ა) ის არის ნაპოვნი ბავშვი და მისი აღმოჩენიდან 6 კვირის ვადაში, მეურვეობისა და მზრუნველობის ადგილობრივი ორგანოს, საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს ტერიტორიული ორგანოსა და საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს მმართველობის სფეროში მოქმედი საჯარო სამართლის იურიდიული პირის – სახელმწიფო სერვისების განვითარების სააგენტოს ტერიტორიული სამსახურის მიერ განხორციელებული ღონისძიებების შედეგად ვერ დადგინდა ამ ბავშვის ვინაობა ან/ და მისი მშობლის ( მშობლების) ვინაობა; ბ) ის არის ნაპოვნი ბავშვი და ამ პუნქტის „ ა“ ქვეპუნქტით დადგენილ ვადაში, იმავე ქვეპუნქტით გათვალისწინებული ღონისძიებების შედეგად დადგინდა ამ ბავშვის ვინაობა ან/ და მისი მშობლის ( მშობლების) ვინაობა, მაგრამ ის ( ისინი) თავს არიდებს ( არიდებენ) მშობლის უფლებების განხორციელებას და მოვალეობების შესრულებას, შეტყობინებიდან 7 დღის ვადაში არ გამოცხადდა ( გამოცხადდნენ) მეურვეობისა და მზრუნველობის ადგილობრივ ორგანოში ან მასთან ( მათთან) დაკავშირება შეუძლებელია; გ) ბავშვის მშობელმა ( მშობლებმა) საკუთარი მოქმედებით ან უმოქმედობით გამოხატა ( გამოხატეს) მისი მიტოვება ან/ და ის ( ისინი), სახელმწიფოს მიერ შეთავაზებული პრევენციისა და რეინტეგრაციის ღონისძიებების მიუხედავად, თავს არიდებს ( არიდებენ) მშობლის უფლებების განხორციელებას და მოვალეობების შესრულებას ან ბავშვზე 24- საათიანი სახელმწიფო ზრუნვის ხანგრძლივობა აღემატება 3 თვეს ( გარდა მშობლის ( მშობლების) ჯანმრთელობის არასათანადო მდგომარეობისა ან მშობლის ( მშობლების) პენიტენციურ დაწესებულებაში ყოფნისა) და ბავშვის მშობელს ( მშობლებს) შეზღუდული ან შეჩერებული აქვს ( აქვთ) მშობლის უფლება- მოვალეობები.