რელიგიური საქმიანობის სამართლებრივი არსი
რელიგიურ საქმიანობად ითვლება დადგენილი წესით რეგისტრირებული რელიგიური ორგანიზაციის — გაერთიანების — საქმიანობა, რომლის მიზანია აღმსარებლობისა და სარწმუნოების გავრცელება. კანონი ამ საქმიანობას კონკრეტული ფორმებით აღწერს: რელიგიური წეს-ჩვეულებების, ცერემონიების, ლოცვებისა და სხვა საკულტო მოქმედებათა ორგანიზება და ჩატარება; მორწმუნეთათვის სამლოცველო შენობებისა და სარიტუალო ნაგებობების ქონისა და გამოყენების შესაძლებლობის მიცემა, როგორც ერთობლივ, ისე ინდივიდუალურ რელიგიურ მოთხოვნათა დასაკმაყოფილებლად; რელიგიური დელეგაციების, მომლოცველებისა და სხვადასხვა კონფესიის წარმომადგენელთა მიღება-გამგზავრების ორგანიზება, ეროვნული და საერთაშორისო რელიგიური თათბირების, ყრილობებისა და სემინარების ჩატარება მონაწილეთა სასტუმროებით, ტრანსპორტით, კვებითა და კულტურული მომსახურებით უზრუნველყოფით; მონასტრების, სამონასტრო ეკლესიების, სასულიერო-სასწავლო დაწესებულებებისა და საქველმოქმედო ორგანიზაციების — საავადმყოფოების, თავშესაფრების, ხანდაზმულთა და შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე პირთა სპეციალიზებული დაწესებულებების — შენახვა და ამ დაწესებულებათა მოსწავლეთა და მსმენელთა სწავლება, აგრეთვე კანონიკური წესებით განპირობებული სხვა ანალოგიური საწესდებო საქმიანობა.
რელიგიური საწარმოები და საგადასახადო გამიჯვნა
რელიგიურ საქმიანობას უთანაბრდება იმ რელიგიური ორგანიზაციების საწარმოთა საქმიანობა, რომლებიც გამოსცემენ რელიგიურ ლიტერატურას ან აწარმოებენ რელიგიური დანიშნულების საგნებს; ასევე ამ ორგანიზაციების ან მათი საწარმოების ის საქმიანობა, რომელიც დაკავშირებულია ასეთი ლიტერატურისა და საგნების რეალიზაციასთან (გავრცელებასთან); და ასეთი საქმიანობით მიღებული ფულადი სახსრების გამოყენება რელიგიური საქმიანობის განსახორციელებლად — ანუ საგამომცემლო და საწარმოო საქმიანობა აქ თავად რელიგიურ საქმიანობად აღიარებული, თუ ის ამ ჯაჭვით არის განპირობებული. საგადასახადო კოდექსის სისტემაში ეს მნიშვნელოვანია იმიტომ, რომ ეკონომიკურ საქმიანობას არ მიეკუთვნება როგორც საქველმოქმედო, ისე რელიგიური საქმიანობა: ეკონომიკური საქმიანობა ნებისმიერი საქმიანობაა, რომელიც შემოსავლის ან კომპენსაციის მისაღებად ხორციელდება, და რელიგიური ორგანიზაციის ღვთისმსახურებითი ხასიათის საქმიანობა ამ განსაზღვრებას არ ექვემდებარება. სხვა გამორიცხვებიც არსებობს — მაგალითად, დაქირავებით მუშაობა და ფიზიკური პირის მიერ ფულადი სახსრების საბანკო დაწესებულებებში დეპოზიტებსა და ანაბრებზე განთავსება — თუმცა ყურადღება მიაქციეთ: საწარმოს ან მეწარმე ფიზიკური პირის მიერ უსასყიდლოდ მომსახურების გაწევა ეკონომიკურ საქმიანობად მაინც ითვლება. ორგანიზაციის ცნება კანონი ფართოდ განსაზღვრავს — არასამეწარმეო იურიდიული პირებიდან და რელიგიურ გაერთიანებებიდან საბიუჯეტო და საერთაშორისო ორგანიზაციებამდე — ხოლო თუ ორგანიზაცია ეკონომიკურ საქმიანობასაც ახორციელებს, ამ საქმიანობასთან დაკავშირებული ნაწილი საწარმოს ქონებად ითვლება; სადაც გამიჯვნა შეუძლებელია, გამოიყენება ორგანიზაციის მიერ მიღებულ შემოსავალში ეკონომიკური საქმიანობით მიღებული შემოსავლის ხვედრითი წილი.