საექიმო საქმიანობისას დაშვებული შეცდომის სისხლისსამართლებრივი შეფასება საქართველოში ორ ნორმას ეყრდნობა — სისხლის სამართლის კოდექსის მე-116 და მე-124 მუხლებს. გადამწყვეტია შედეგი: თუ პაციენტი გარდაიცვალა, შეფასება მე-116 მუხლით ხდება — სიცოცხლის მოსპობა გაუფრთხილებლობით; თუ ჯანმრთელობას ნაკლებად მძიმე ან მძიმე დაზიანება მიადგა — მე-124 მუხლით. ორივე ნორმის ცენტრალური ნიშანი ერთია: გაუფრთხილებლობა.
ეს გვერდი საექიმო საქმიანობასთან დაკავშირებული ბრალდებების დაცვისთვის არის განკუთვნილი: აქ ნახავთ ამ მუხლების ზუსტ შემადგენლობას, ყველა სანქციას ნაწილების მიხედვით და იმ მიმართულებებს, რომლებითაც ადვოკატი ამ კატეგორიის საქმეებს აანალიზებს. ყველა ციფრი აღებულია მხოლოდ ამ ორი მუხლის ნორმატიული ტექსტიდან.
მუხლი 116: სიცოცხლის მოსპობა გაუფრთხილებლობით
საქმის შედეგი პაციენტის გარდაცვალებაა. მუხლი ორ ნაწილად არის დაყოფილი:
- პირველი ნაწილი — სიცოცხლის მოსპობა გაუფრთხილებლობით: შინაპატიმრობა ვადით ექვსი თვიდან ორ წლამდე ან თავისუფლების აღკვეთა ვადით ორიდან ოთხ წლამდე;
- მე-2 ნაწილი — იგივე ქმედება, ჩადენილი ორი ან მეტი პირის მიმართ: თავისუფლების აღკვეთა ვადით სამიდან ხუთ წლამდე.
ანუ სანქცია პირდაპირ არის დამოკიდებული დაზარალებულთა რაოდენობაზე: ერთი პაციენტის შემთხვევაში შესაძლოა შინაპატიმრობაც, ორი ან მეტის შემთხვევაში — მხოლოდ თავისუფლების აღკვეთა სამიდან ხუთ წლამდე.
ამ ორი ნაწილის შედარება ხელს უწყობს დაცვის გეგმას: თუ ბრალდება ორ პაციენტზეა აგებული და ერთ-ერთი მათგანის მიმართ შემადგენლობა არ აგებს — მაგალითად, მიზეზობრიობა ვერ დამტკიცდა — საქმე მეორე ნაწილიდან პირველზე ბრუნდება და სასჯელის ჩარჩო საგრძნობლად მცირდება. ამიტომ თითოეული ეპიზოდი ცალკე უნდა იყოს გაანალიზებული.