სამრეწველო ნარჩენების მართვის ჩარჩო
სამრეწველო ნარჩენების მართვა ნარჩენების მართვის კოდექსით რეგულირებული სფეროა, და სწორედ ეს კოდექსი აძლევს საწარმოს სამ მთავარ ვალდებულებას: შეიმუშაოს კომპანიის ნარჩენების მართვის გეგმა განსაზღვრული ზღვრების მიხედვით, აწარმოოს ნარჩენების აღრიცხვა და ანგარიშგება და მიაწოდოს მონაცემები სახელმწიფო მონაცემთა ბაზისთვის. ამ ვალდებულებათა არსი — საწარმოს ნარჩენები აღარ არის ანონიმური მასა: მისი წარმოშობა, შემადგენლობა და ბედი გამჭვირველი და გადამოწმებადი უნდა იყოს.
ვინ რეგულირებს სფეროს
ნარჩენების მართვის სფეროში სამინისტროს კომპეტენციას განეკუთვნება ერთიანი სახელმწიფო პოლიტიკის შემუშავება და განხორციელება; ნარჩენების აღრიცხვა და მონაცემთა ბაზის წარმოება; ეროვნული სტრატეგიისა და სამოქმედო გეგმის შემუშავება; საქმიანობების რეგისტრაციის წარმოება; პრევენციის, სეპარირების, წინასწარი დამუშავების, ხელახალი გამოყენებისა და რეციკლირების ხელშეწყობა; ნაგავსაყრელებისა და გადამტვირთავი სადგურების მოწყობა-მართვა; და სახელმწიფო კონტროლი. ტრანსსასაზღვრო გადაზიდვებს სამინისტრო ფინანსთა სამინისტროსთან ერთად არეგულირებს; სამედიცინო ნარჩენების მართვას — ჯანმრთელობის სფეროს სამინისტროსთან ერთად; ხოლო სახიფათო ნარჩენების ტრანსპორტირებისთვის სატრანსპორტო საშუალების დაშვების მოწმობას ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების სამინისტროს სისტემის დაწესებულება გასცემს. მუნიციპალიტეტის კომპეტენციაა მუნიციპალური ნარჩენების მართვა, ხოლო სამინისტროს უფლება აქვს ზოგიერთი უფლებამოსილება თავის მართვაში არსებული კერძო სამართლის იურიდიული პირის საშუალებით განახორციელოს.
კომპანიის ნარჩენების მართვის გეგმა — ვის ევალება
კომპანიის ნარჩენების მართვის გეგმის შემუშავება ვალდებულია ფიზიკური ან იურიდიული პირი, რომლის საქმიანობის შედეგად წლის განმავლობაში 200 ტონაზე მეტი არასახიფათო ნარჩენი წარმოიქმნება, ან ნებისმიერი რაოდენობის სახიფათო ნარჩენი; აგრეთვე ფიზიკური პირის შემთხვევაში — 1 000 ტონაზე მეტი, ხოლო იურიდიული პირის შემთხვევაში — 400 ტონაზე მეტი ინერტული ნარჩენი. გეგმა ძირითადად მოიცავს: წარმოქმნილი ნარჩენების შესახებ ინფორმაციას — წარმოშობის, სახეობების, შემადგენლობისა და რაოდენობის მონაცემებით; ნარჩენების, განსაკუთრებით სახიფათოს, წარმოქმნის პრევენციისა და აღდგენის ღონისძიებებს; სეპარირების მეთოდის, განსაკუთრებით სახიფათო ნარჩენების განცალკევების აღწერას; დროებითი შენახვის მეთოდებსა და პირობებს; და დამუშავების მეთოდებს ან იმ პირის ინფორმაციას, რომელსაც ნარჩენები შემდგომი დამუშავებისთვის გადაეცემა.
გეგმა წარედგინება სამინისტროს; განხილვისა და შეთანხმების წესს განსაზღვრავს გარემოს დაცვისა და სოფლის მეურნეობის მინისტრი, ხოლო მოთხოვნის შემთხვევაში გეგმა ხელმისაწვდომი უნდა იყოს დაინტერესებული მუნიციპალიტეტისთვის და სხვა პირისთვის. გეგმა ახლდება ყოველ 3 წელიწადში ან ნარჩენების სახეობის, რაოდენობის შეცვლისა და დამუშავებაში არსებითი ცვლილებების შემთხვევაში.