ექიმის ლიცენზირება ტერმინოლოგიურად ზუსტი სახელწოდებაა, მაგრამ ქართულ სისტემაში ის სხვა ინსტიტუტს ფარავს: „საექიმო საქმიანობის შესახებ“ კანონი ექიმს ლიცენზიას არ გასცემს — დამოუკიდებელი საექიმო საქმიანობის უფლებას ადასტურებს სახელმწიფო სერტიფიკატი, და სწორედ ეს დოკუმენტია იმ სისტემის ცენტრი, რომელსაც კანონის მეშვიდე, 19-ე, 25-ე, 26-ე და 28-ე მუხლები აწყობენ. უცხოური სამედიცინო გამოცდებისა და პროფესიული აღიარების ჩარჩოები ქართულ სისტემაში პირდაპირ არ მოქმედებს — გვერდს ატარებს ქართული კანონი.
უფლების წყარო და მისი საზღვრები
კანონის მეშვიდე მუხლით დამოუკიდებელი საექიმო საქმიანობის უფლება აქვს საქართველოს ან უცხო ქვეყნის მოქალაქეს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს, რომელმაც დაამთავრა საქართველოს სახელმწიფო აკრედიტაციის მქონე უმაღლესი სამედიცინო სასწავლებელი და კანონით დადგენილი წესით მიიღო სახელმწიფო სერტიფიკატი. უფლება სპეციალობით არის შეზღუდული: იგი მხოლოდ სერტიფიკატში აღნიშნული სპეციალობით ან სპეციალობებით აქვს, კანონით დადგენილი გამონაკლისების გარდა. არსებობს უარყოფითი წინაპირობაც: უფლება ვერ ექნება პირს, რომელსაც სქესობრივი თავისუფლებისა და ხელშეუხებლობის წინააღმდეგ დანაშაულთან ბრძოლის შესახებ კანონის საფუძველზე სასამართლომ საექიმო საქმიანობის უფლება ჩამოართვა.
სერტიფიკატის არსი და უქმება
19-ე მუხლი დოკუმენტის ბუნებას განსაზღვრავს: სახელმწიფო სერტიფიკატი დამოუკიდებელი საექიმო საქმიანობის უფლების დამადასტურებელი სახელმწიფო მოწმობაა და განსაზღვრავს საექიმო სპეციალობას. ის სავალდებულოა მხოლოდ დამოუკიდებელი საექიმო საქმიანობისთვის — სხვა სამედიცინო როლებისთვის ასეთი დოკუმენტი კანონით არ ითხოვება. სერტიფიკატი მკაცრი აღრიცხვის დოკუმენტია: აქვს სერია, ნომერი და დაცვის ნიშნები, და სხვა პირისთვის მისი გადაცემა აკრძალულია. უქმდება ის გამცემი ორგანოს გადაწყვეტილებით მფლობელის გარდაცვალების ან გარდაცვლილად გამოცხადების, მფლობელის წერილობითი მოთხოვნის, ან გადაწყვეტილების საფუძვლად ყალბი დოკუმენტის გამოყენების აღმოჩენის შემთხვევაში.
ვადა და რეესტრი
25-ე მუხლი ვადას წყვეტს: სახელმწიფო სერტიფიკატი განუსაზღვრელი ვადით მოქმედებს, და მისით განსაზღვრულ საქმიანობას მფლობელი საბჭოს მიერ გაცემის შესახებ გადაწყვეტილების მიღების დღიდან იწყებს. 26-ე მუხლი თვალსაჩინოებას ქმნის: სახელმწიფო სასერტიფიკაციო რეესტრი გაცემის, მოქმედების შეჩერების, განახლების, გაუქმებისა და ასლის გაცემის მონაცემთა სრული და ერთიანი ბაზის საფუძველია; მას საბჭოს სამდივნო აწარმოებს, გადაწყვეტილების მიღებიდან არა უგვიანეს 2 კვირისა შეაქვს მონაცემები, და ნებისმიერ პირს უფლება აქვს გაეცნოს და წერილობით მიიღოს რეესტრის მონაცემები.