კბილის პრაქტიკის ლიცენზირება საქართველოში საექიმო საქმიანობის ზოგადი რეგულაციის ნაწილია: კბილის ექიმი საექიმო სპეციალობის პირია, და მისი დამოუკიდებელი პრაქტიკის უფლება იმავე ინსტრუმენტით — სახელმწიფო სერტიფიკატით — ადასტურდება, და არა ცალკე „ლიცენზიით“. გვერდის საყრდენი „საექიმო საქმიანობის შესახებ“ კანონის მეოთხე, მეხუთე, მეშვიდე, 21-ე და 28-ე მუხლებია. უცხოური სტომატოლოგიური საბჭოების ლიცენზირების მოდელები ქართულ სისტემაში არ მოქმედებს — კბილის ექიმის გზა ქართული კანონით განისაზღვრება.
სპეციალობათა სისტემა და მისი ოთხი ელემენტი
კანონის მეოთხე მუხლით სამინისტრო განსაზღვრავს საექიმო სპეციალობათა ნუსხას; მომიჯნავე საექიმო სპეციალობათა ნუსხას; და იმ საექიმო სპეციალობათა ნუსხას, რომლებშიც ეკრძალება მუშაობა ამა თუ იმ დაავადების მქონე დამოუკიდებელი საექიმო საქმიანობის სუბიექტს. სტომატოლოგიური სპეციალობები სწორედ ამ სისტემის ნაწილია: კბილის ექიმის კვალიფიკაცია სპეციალობათა ნუსხით დგინდება, და მისი უფლების საზღვარი სერტიფიკატში აღნიშნული სპეციალობით იზომება. მესამე ნუსხა — საწინააღმდეგო ჩვენებების ჩამონათვალი — პრაქტიკული მნიშვნელობისაა: ჯანმრთელობის მდგომარეობის შეზღუდვები სპეციალობის არჩევისას და პრაქტიკის განმავლობაშივე გადამოწმდება.