ექიმის სერტიფიკატის განაცხადი საქართველოში წერილობითი პროცედურაა, რომლის ყოველი ეტაპი — საბუთების ნუსხიდან უარის გასაჩივრებამდე — „საექიმო საქმიანობის შესახებ“ კანონის 21-ე, 22-ე, 23-ე, 28-ე და 10-ე მუხლებით არის განსაზღვრული. ეს გვერდი აღწერს განაცხადის სრულ ტრაექტორიას და განმარტავს იმ ვადებს, რომლებიც მოქალაქეს ხელში აქვს და დაუცველი არ რჩება.
საბუთების ნუსხა
კანონის 21-ე მუხლი ექიმი-სპეციალისტის სახელმწიფო სერტიფიკატის გაცემის საფუძველს განსაზღვრავს: მაძიებლის წერილობითი, დადგენილი ფორმის განცხადება; უმაღლესი სამედიცინო განათლების დიპლომის ასლი; შესაბამის სპეციალობაში დიპლომისშემდგომი განათლების კურსის — სარეზიდენტო ან რეზიდენტურის ალტერნატიული პროგრამის — გავლის დამადასტურებელი სახელმწიფო მოწმობა; კურსის ხელმძღვანელის ან იმ დაწესებულების ხელმძღვანელის წარდგინება-რეკომენდაცია, სადაც მაძიებელი მუშაობდა; სასერტიფიკაციო გამოცდის ჩაბარების დამადასტურებელი მოწმობა; შრომითი ურთიერთობის დამადასტურებელი დოკუმენტი, თუ არსებობს; და შესაბამის სპეციალობაში ბოლო 2 წლის განმავლობაში ჩატარებულ სამუშაოთა აღწერა. უცხო ქვეყანაში განათლებულ პირებზე კანონი ცალკე ორ ტრეკს აწესრიგებს: ერთი ქვეყნების ნუსხისთვის საკმარისია განცხადება, დიპლომის ასლი და იქ მიღებული დამოუკიდებელი საექიმო საქმიანობის უფლების მოწმობა; მეორე ნუსხისთვის დამატებით საჭიროა დიპლომისშემდგომი კურსის მოწმობა და სასერტიფიკაციო გამოცდის მოწმობა.