აფილიატური პროგრამები აზარტული ბიზნესის მარკეტინგული ძრავაა: ოპერატორი გადახდას ახორციელებს არა კამპანიისთვის, არამედ შედეგისთვის — მოყვანილი მოთამაშის შემოსავალზე ან მოქმედებაზე. ეს კომერციულად ეფექტური მოდელია და ზუსტად ამიტომ სამართლებრივად დატვირთული: აფილიატის თითოეული ნაბიჯი რეკლამაა, აზარტული თამაშების რეკლამა კი საქართველოში მკაცრად შეზღუდული სფეროა. ეს გვერდი აგებს აფილიატური ბიზნესის სამართლებრივ ჩარჩოს: ჯერ ქართული რეკლამის კანონის ზუსტი ჩარჩო — იმ გამონაკლისებით, რომლებშიც მხოლოდ შეიძლება მუშაობა; შემდეგ ხელშეკრულების დიზაინი — რა უნდა ეწეროს ოპერატორსა და აფილიატს შორის; და ბოლოს ფულის ნაკადების ფენა — გადახდები, გადასახადები და ანტიგათეთრება. ინდუსტრიის კონკრეტული კომისიონი განაკვეთები და პირობები აქ არ მოგვაქვთ — ისინი ბაზრის და მოლაპარაკების საკითხია.
ქართული ჩარჩო: ოთხი გამონაკლისი, სხვა არაფერი
საფუძველი „რეკლამის შესახებ“ საქართველოს კანონია, რომლის მე-8-3 მუხლი აზარტული თამაშების რეკლამას ეხება, ხოლო მე-2 მუხლის მე-8 ქვეპუნქტი ამ სფეროს კანონის მოქმედების არეალში შეჰყავს. წესი ასეთია: აზარტული თამაშების, ტოტალიზატორის, ლატოს, ბინგოსა და ორგანიზატორის რეკლამა ნებისმიერი ფორმით — ელექტრონული კომუნიკაციის ქსელების ჩათვლით — აკრძალულია, გარდა ზუსტად განსაზღვრული გამონაკლისებისა. პირველი: განთავსება შეიძლება მხოლოდ იმ საიტზე, სადაც სისტემურ-ელექტრონული ფორმით აზარტული თამაშების ან ტოტალიზატორის ორგანიზებაა ნებადართული — ეს აფილიატისთვის ნიშნავს, რომ ტრაფიკის მიმართულება დაშვებულია მხოლოდ ასეთი ნებართვის მქონე ოპერატორის საიტისკენ. მეორე: სპორტული ღონისძიბის ან შეჯიბრის ადგილას ან სპორტული ორგანიზაციის შენობა-ნაგებობაში — მხოლოდ სპონსორობის საფასურად, მხოლოდ ვიზუალური ფორმით და მხოლოდ შიდა პერიმეტრზე — ბანერებისა და მონაწილეთა ფორმების ჩათვლით. მესამე: ვიზუალური განთავსება იმ ობიექტზე, სადაც აზარტული საქმიანობა ნებადართულია — ათ კვადრატულ მეტრზე ნაკლები ფართობით და ამ ობიექტზე არსებული ერთადერთი აბრის სახით. მეოთხე: საერთაშორისო მიმოსვლისთვის გახსნილ აეროპორტსა თუ სასაზღვრო გადასასვლელ პუნქტზე. წამახალისებელი გათამაშებების რეკლამასაც იგივე აკრძალვა-გამონაკლისები გადაადგენს.
აქედან აფილიატური ბიზნეს-მოდელისთვის თანმიმდევრული დასკვნა იზიდება: სოციალურ ქსელებში, ბლოგებში, ვიდეო-ჰოსტინგებსა და მედიასაიტებზე აზარტული თამაშების პრომოცია ამ ჩარჩოში არ ჯდება — ის ფორმები, სადაც აფილიატები ჩვეულებრივ მუშაობენ, საქართველოს მიმართულებით აკრძალულ ფორმატებში ხვდება. აფილიატური პროგრამის დაგეგმვისას ეს უნდა იყოს პირველი კითხვა, და არა კომისიის განაკვეთი: რომელი სახის შინაარსი საერთოდ შეიძლება იყოს საქართველოს ბაზარზე მიმართული.
ხელშეკრულების დიზაინი: ოპერატორი და აფილიატი
აფილიატური ხელშეკრულება სამოქალაქო კოდექსის ხელშეკრულების თავისუფლებით იდება, და მისი არქიტექტურა პრაქტიკაში რამდენიმე ბლოკად იშლება. კომერციული ბლოკი: ანაზღაურების მოდელი — შემოსავლის გაყოფა მოყვანილი მოთამაშის შემოსავლის პროცენტად, ფიქსირებული გადახდა მოქმედებაზე ან ორის ნარევი; ანგარიშგების პერიოდები; მინიმალური გადახდის ზღვარი; ვალუტა. შინაარსის ბლოკი: ბრენდის და სავაჭრო ნიშნების გამოყენების წესები, დაშვებული შინაარსის ჩამონათვალი და — გადამწყვეტი — ქართული სარეკლამო ჩარჩოს აღიარება ხელშეკრულებაში: ოპერატორი და აფილიატი ერთობლიობაში უნდა დაიცვან მე-8-3 მუხლის ოთხი გამონაკლისი, და ეს ვალდებულება ტექსტში უნდა ეწეროდეს, ხელშეკრულების დარღვევის შედეგების ჩათვლით. პასუხისმგებლობის ბლოკი: რა ხდება, როცა აფილიატი არღვევს შინაარსის წესებს — ოპერატორის რეგულატორული რისკი ვინ იძინებს; და პირიქით — როცა ოპერატორი არ გადახდის. გასვლის ბლოკი: ტრაფიკის „მფლობელობა“, მონაცემები და ხელშეკრულების დასრულების პირობები.
ფორმის მხარეც მნიშვნელოვანია: მეწარმეთა შესახებ კანონი ქართულ კონტურს განსაზღვრულ ფორმას აძლევს — აფილიატი, რომელიც საქართველოში აწარმოებს საქმიანობას, რეგისტრირებულ მეწარმედ უნდა იყოს ორგანიზებული, და ხელშეკრულებითი ჯაჭვი ამ ფორმას უნდა ასახავდეს. საერთაშორისო აფილიატურ ქსელებთან მუშაობისას კი გამოყენებადი სამართალი და დავების ფორუმი წინასწარ დგინდება — ეს პუნქტი კომისიისგან ბევრად ძვირია.


