აზარტული ბიზნესის შემოსავლის განთავსება საბანკო ანგარიშზე ან ელექტრონული ფულების დაწესებულებაში (EMI) იმით განსხვავდება ჩვეულებრივი კომპანიის შემოსავლისგან, რომ აქ ფულის წყაროს შესახებ კითხვას ვითარების დათვალიერებამდე ეკითხებიან. ეს გვერდი პრაქტიკული ორიენტირია ქართველი ორგანიზატორისთვის: ვგებს, რას ხედავს ბანკი ანგარიშის გახსნამდე და მის შემდეგ, რომელი ქართული ნორმები ქმნის ამ სურათს და სად წყდება ის, რაც კანონით არაა დარეგულირებული — თითოეული დაწესებულების საკუთარ პოლიტიკაში. აქ არავითარი უნივერსალური საფასური ან ვადა არ მოგყავთ, რადგან ასეთი არ არსებობს: მიმღებობის პოლიტიკა, ღირებულება და დრო დაწესებულების საკითხია და თითოეულ შემთხვევაში პირდაპირ ბანკთან ან EMI-სთან დასაზუსტებელია.
რას ხედავს ბანკი: KYC/AML ჩარჩო ანგარიშამდე
ქართული ანტიგათეთრების კანონი ბანკს და ელექტრონული ფულების დაწესებულებას ვალდებულ პირად აქცევს: მუხლი 3 განსაზღვრავს ვალდებულ პირთა წრეს, მუხლი 11 — გამართული მომხმარებლის იდენტიფიკაციისა და შემოწმების წესს, მუხლი 12 კი — ეროდერთ სახელმწიფო ქსელში მონაცემთა მიმდინარეობის საკითხებს. აზარტული შემოსავლის შემთხვევაში ეს ნიშნავს: ბანკი ანგარიშის გახსნისას და მის შემდეგაც კითხულობს არა მხოლოდ იმაზე, ვინ ხართ, არამედ იმაზე, საიდან მოდის თანხა — და აზარტული ბიზნესის შემოსავალი რისკიან პროფილად აღიქმება პრინციპულად. კლიენტის იდენტიფიკაცია აქ მხოლოდ პირველი რგოლია: მომდევნო რგოლები შემოსავლის სტრუქტურას, გადახდების გეოგრაფიას და ოპერაციების დინამიკას ეხება, და სწორედ ამ რგოლებში იბადება ის კითხვები, რომლებზეც პასუხი წინასწარ მომზადებული უნდა იყოს.
საკანონმდებლო ფენა: ნებართვა, მოგებების რეგისტრაცია და ფულის საგადასახადო ხასიათი
სამი ქართული ნორმა ქმნის იმ ჩარჩოს, რომელსაც ბანკი რეალურად ამოწმებს. პირველი — ნებართვა: „აზარტული თამაშების შესახებ“ კანონის მუხლის 5 პირველი ნაწილით საქართველოში ორგანიზება და მიწოდება ნებართვას მოითხოვს, მუხლის 11 მეორე ნაწილით კი ნებართვა მხოლოდ რეგისტრირებულ მეწარმეზე გაიცემა; უნებართვო სტრუქტურიდან მომდინარე შემოსავალი ანგარიშზე თავისთავად არის რისკის სიგნალი. მეორე — მოგებების რეგისტრაცია: მუხლის 29 „ბ“ ქვეპუნქტი მოითხოვს მოგებების რეგისტრაციას ფინანსური მონიტორინგის სამსახურის მოხსენებითობასთან ერთად — ეს ის საკითხია, რომელსაც ბანკი აზარტული პროფილის კლიენტთან აუცილებლად იხსენიებს. მესამე — საგადასახადო ხასიათი: საგადასამართლებრო კოდექსის მუხლის 80 მე-7 ნაწილი ინდივიდუალი ორგანიზატორის შემოსავლის ობიექტს მარჟით განსაზღვრავს — მიღებული ფსონები მინუს გადახდილი მოგებები — და მუხლი 81 განაკვეთებს აწესრიგებს; ანუ ბანკში შესატანი თანხის საგადასახადო ლოგიკა სწორედ ამ მარჟიდან იკითხება, და არა ბრუნვის სრული ოდენობიდან. ამ სამივე რგოლის გამართულად დაჭერა ის მინიმუმია, რაც ანგარიშის სტაბილურობას ქმნის.