ჰოსტინგის არქიტექტურის სამართლებრივი განზომილება
სათამაშო პლატფორმის ჰოსტინგის არჩევანი ტექნიკური გადაწყვეტილება კი არა, სამართლებრივი წინაპირობაა: სად არის განთავსებული სერვერი და ვინ არის რეგისტრირებული დამუშავებისთვის პასუხისმგებელ პირად, ამას პირდაპირ განსაზღვრავს „პერსონალურ მონაცემთა დაცვის შესახებ“ კანონი მოითხოვს. საქართველოს კანონი აქ ორ ღერძს აწყობს: უცხოეთში რეგისტრირებული დამუშავების პირის ქართული კავშირი და მონაცემთა საზღვარგარეთ გადაცემის წესი. სწორედ ამ ორ ღერძზეა აგებული ჰოსტინგის იურისდიქციების სამართლებრივი შეფასება.
პრაქტიკული თვალსაზრისით ეს ნიშნავს: სანამ იურისდიქცია შეირჩევა, პირობითად უნდა დაისვას სამი კითხვა — სად რეგისტრირებულია დამუშავებისთვის პასუხისმგებელი პირი, იყენებს თუ არა ის საქართველოში არსებულ ტექნიკურ საშუალებებს და გადაეცემა თუ არა მონაცემები სხვა სახელმწიფოს. თითოეულ პასუხს საკუთარი ნორმატიული შედეგი მოჰყვება.
სპეციალური წარმომადგენლის ინსტიტუტი
მუხლი 34 განსაზღვრავს: საქართველოს ფარგლების გარეთ რეგისტრირებული დამუშავებისთვის პასუხისმგებელი პირის მიერ საქართველოში არსებული ტექნიკური საშუალებებით მონაცემთა დამუშავების შემთხვევაში, იგი ვალდებულია დამუშავებამდე საქართველოში დანიშნოს ან განსაზღვროს სპეციალური წარმომადგენელი. წარმომადგენელი რეგისტრირდება სახელმწიფო აუდიტის სამსახურის ნორმატიული აქტით დადგენილი წესით, და გადამწყვეტია: დამუშავებისთვის პასუხისმგებელ პირს მონაცემთა დამუშავების უფლება წარმოეშობა მხოლოდ სპეციალური წარმომადგენლის რეგისტრაციის შემდეგ.
ინსტიტუტის დანიშნულება საზედამხედველო კონტაქტია: წარმომადგენელი ვალდებულია შეასრულოს გენერალური აუდიტორის მოთხოვნა ან/და გადაწყვეტილება, და მონაცემთა სუბიექტს უფლება აქვს თავისი უფლებები სწორედ მის მეშვეობით განახორციელოს. ამასთან, წარმომადგენლის დანიშვნა დამუშავებისთვის პასუხისმგებელ პირს არ ათავისუფლებს გენერალურ აუდიტორზე რეაგირების ვალდებულებისგან. გამონაკლისებიც არსებობს: ვალდებულება არ ვრცელდება ევროკავშირის წევრ სახელმწიფოებში დაფუძნებულ პირებზე და იმ სახელმწიფოებში დაფუძნებულ პირებზე, რომლებიც ევროკავშირის მიერ აღიარებული ადეკვატური დაცვის მქონეად ითვლება.