დღგ-ის შესაბამისობის საგადასახადო ჩარჩო
დამატებული ღირებულების გადასახადის შესაბამისობა საქართველოში საგადასახადო კოდექსის ხუს ფუნდამენტურ ნორმაზეა აგებული: რა არის დასაბეგრი (159), რა განაკვეთით და რომელ პერიოდზე (166-167), როდის და როგორ დეკლარირდება და იხდება (168) და როგორ იწერება საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა (180). ამ ხუთი მუხლის სწორი კითხვა განსაზღვრავს, აქვს თუ არა კომპანიას დღგ-ის ციკლი სრულად მართული: ყოველი ოპერაციის კვალიფიკაციიდან დაწყებული, თვიური დეკლარაციით დამთავრებული. ქვემოთ თითოეული ელემენტი ზუსტად იმ ფორმულირებით არის წარმოდგენილი, როგორც ეს კოდექსშია.
რა არის დასაბეგრი ოპერაცია — 159-ე მუხლი
159-ე მუხლის თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციებია: დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდება; დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ მომსახურების გაწევა; და საქონლის იმპორტი. სამივე ფორმულა მნიშვნელოვან დეტალს შეიცავს: მიწოდება და მომსახურება დასაბეგრია მხოლოდ მაშინ, თუ ის ხორციელდება დასაბეგრი პირის მიერ, ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში და ანაზღაურების სანაცვლოდ. იმავე მუხლის მეორე ნაწილი აწესრიგებს შერეულ ოპერაციებს: საქონლის მიწოდება ან მომსახურების გაწევა, რომელიც სხვა სახის მიწოდებასთან ან გაწევასთან უშუალოდაა დაკავშირებული ან მისთვის დამხმარე ხასიათისაა, განიხილება ამ მთავარი ოპერაციის ნაწილად — და არა ცალკე დასაბეგრ ფაქტად.
განაკვეთი და საგადასახადო პერიოდი — 166-ე და 167-ე მუხლები
დღგ-ის განაკვეთი კოდექსით პირდაპირ არის განსაზღვრული: 18 პროცენტი. ეს ფიქსირებული განაკვეთი ვრცელდება დასაბეგრ ბაზასა და ოპერაციის ტიპზე დამოუკიდებლად — გამონაკლისები კოდექსის სხვა ნორმებით რეგულირდება, რომლებიც ამ გვერდის კონტექსტს გარეთაა. საგადასახადო პერიოდის მხრივ წესი მარტივია: დღგ-ის საანგარიშო პერიოდია კალენდარული თვე. ეს ნიშნავს, რომ ყოველი თვის განმავლობაში განხორციელებული ყველა დასაბეგრი ოპერაცია ერთ პაკეტად ითვლება და ერთ დეკლარაციაში აისახება — პერიოდების შერევა ანგარიშვილების ერთ-ერთი ყველაზე ხშირი შეცდომაა.