1.ამ კანონის ამოქმედებისთანავე: ა) შეწყდეს ყველა საგამოძიებო ორგანოში იმ პირ-თა მიმართ აღძრული საქმეების წარმოება და სასამართლოებში განუხილველი საქმეები, რომლებმაც 2004 წლის 1 იანვრამდე ჩაიდინეს საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 192-ე, 193-ე, 194-ე, 195-ე, 196-ე მუხლებით, 197-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილებით, 199-ე, მე-200, 201-ე, 204-ე, 209-ე, 210-ე, 211-ე, 213-ე მუხლებით, 214-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილებით და ამ ნაწილებთან დაკავშირებით 214-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტით, 216-ე, 218-ე, 219-ე, 220-ე, 221-ე მუხლებით, აგრეთვე საქართველოს 1960 წლის 30 დეკემბრის სისხლის სამართლის კოდექსის (საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს უწყებები, 1961 წ., №1, მუხ.
10)79-ე მუხლის პირველი ნაწილით, 160-ე, 160 1 , 160 2 მუხლებით, 162-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილებით, 163-ე, 163 1 , 164-ე, 165-ე, 165 1 , 165 3 , 165 4 , 165 5 , 165 6 , 166-ე, 166 1 , 167-ე, 169 3 , 169 6 , 169 7 , 171 1 , 172-ე, 173-ე, 173 1 , 173 2 და 174-ე მუხლებით გათვალისწინებული დანაშაულები; ბ) გათავისუფლდნენ სასჯელისაგან ის პირები, რომლებიც ამ კანონის ამოქმედების დროისათვის მსჯავრდებულნი არიან ამ მუხლის პირველი პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული დანაშაულების ჩადენისათვის.