1.იმ მსჯავრდებულის მიმართ, რომელიც ამ კანონის პირველი−მე-3 მუხლებით გათვალისწინებულ პერიოდში იმავდროულად ცნობილ იქნა ბრალდებულად სხვა სისხლის სამართლის საქმეზე და პენიტენციურ დაწესებულებაში იმყოფებოდა, მათ შორის, აღკვეთის ღონისძიების სახით შეფარდებული პატიმრობის აღსრულების მიზნით, ამ კანონის პირველი−მე-3 მუხლებით გათვალისწინებული შეღავათი გავრცელდეს მხოლოდ ერთხელ, როგორც მსჯავრდებულის სტატუსის მქონე პირზე.
2.იმ პირის მიმართ, რომელიც 2020 წლის 5 მარტიდან 2021 წლის 30 აგვისტოს ჩათვლით პერიოდში აღკვეთის ღონისძიების სახით შეფარდებული პატიმრობის აღსრულების მიზნით პენიტენციურ დაწესებულებაში იმყოფებოდა და რომელსაც იმავე პერიოდში ან ამ კანონის ამოქმედებამდე სასჯელის სახით ვადიანი თავისუფლების აღკვეთა შეეფარდა, ამ კანონის პირველი−მე-3 მუხლებით გათვალისწინებული შეღავათი გავრცელდეს მხოლოდ ერთხელ, როგორც მსჯავრდებულის სტატუსის მქონე პირზე.