რას განსაზღვრავს სისხლის სამართლის კოდექსის მუხლი 372
საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის მუხლი 372 სასამართლოსა და გამოძიების წინაშე მტკიცებულებათა სანდოობის ინტერესს იცავს: ის პასუხისმგებლობას აწესებს გამოსაკითხ პირზე, მოწმეზე, დაზარალებულზე, ექსპერტზე ან თარჯიმანზე ზემოქმედებისათვის. კანონის თანახმად, ასეთი ზემოქმედება მიმართულია იმაზე, რომ პირმა მისცეს ცრუ ინფორმაცია ან ცრუ ჩვენება, მისცეს ყალბი დასკვნა, უარი თქვას ინფორმაციის მიწოდებაზე ან ჩვენების მიცემაზე, თარგმნას არასწორად ან შეცვალოს მის მიერ მიწოდებული ინფორმაცია, ჩვენება ან დასკვნა.
ეს ნორმა მიმართულია მტკიცებულებათა სისწორის დაცვისკენ, და მისი დარღვევა ზიანს აყენებს სამართლიან გამოძიებასა და განსჯას. თუ ამ მუხლით ბრალდება შეეხება თქვენს ოჯახს, ან თქვენ ხართ ზემოქმედების მსხვერპლი, მნიშვნელოვანია ზუსტად იცოდეთ ნორმის შინაარსი და სასჯელის ყველა საფეხური.
პირველი ნაწილი — მიმართვა ან დაყოლიება
პირველი ნაწილი განსაზღვრავს ძირითად შემადგენლობას: გამოსაკითხი პირისადმი, მოწმისადმი, დაზარალებულისადმი, ექსპერტისადმი ან თარჯიმნისადმი მიმართვა ან მისი დაყოლიება აღნიშნული შედეგებისათვის. ასეთი ქმედება ისჯება ჯარიმით ან საზოგადოებისათვის სასარგებლო შრომით ვადით ას ოთხმოციდან ორას ორმოც საათამდე, ან გამასწორებელი სამუშაოთი ვადით ორ წლამდე, ანდა თავისუფლების აღკვეთით ვადით ერთიდან სამ წლამდე.
მეორე ნაწილი — მოსყიდვა ან იძულება
მეორე ნაწილი უფრო მკაცრ შემადგენლობას განსაზღვრავს: ამავე პირთა მოსყიდვა ან იძულება, თუ ამას ერთვის მისთვის ანდა მისი ახლო ნათესავისთვის ნებისმიერი სახის ქონებრივი სარგებლის შეთავაზება ან მოკვლის, ძალადობის, ქონების დაზიანების ან განადგურების ანდა სხვა მუქარა. ასეთი ქმედება ისჯება ჯარიმით ან თავისუფლების აღკვეთით ვადით სამიდან ექვს წლამდე.
საგანგებო ყურადღება ეთმობა მუქარის ფორმებს: კანონი ცალკე ასახელებს მოკვლის, ძალადობის, ქონების დაზიანების ან განადგურების მუქარას და სხვა მუქარას. მუქარის შინაარსი და აღქმადობა ხშირად სადავო საკითხია, და სწორედ აქ იბადებს ადვოკატი არგუმენტებს.
მესამე და მეოთხე ნაწილი — ძალადობა და სიცოცხლისთვის საშიში ქმედება
მესამე ნაწილით მეორე ნაწილით გათვალისწინებული ქმედება, ჩადენილი ძალადობით, ისჯება თავისუფლების აღკვეთით ვადით ხუთიდან რვა წლამდე. მეოთხე ნაწილი კი განსაზღვრავს: იგივე ქმედება, რომელიც საშიშია სიცოცხლისათვის ან ჯანმრთელობისათვის, ისჯება თავისუფლების აღკვეთით ვადით ექვსიდან ცხრა წლამდე. კანონის შენიშვნით, ამ მუხლით გათვალისწინებული ქმედებებისათვის იურიდიული პირი ისჯება ჯარიმით ან საქმიანობის უფლების ჩამორთმევით და ჯარიმით.

