მუხლი 174¹-ის არსი და გამოყენების სფერო
შეკრებისა და მანიფესტაციის თავისუფლება დემოკრატიული საზოგადოების ერთ-ერთი ძირითადი ღირებულებაა, თუმცა ამ უფლების განხორციელება ხდება კანონით დადგენილი წესის დაცვით. ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსის მუხლი 174¹ განსაზღვრავს პასუხისმგებლობას შეკრების ან მანიფესტაციის ორგანიზებისა და ჩატარების წესის დარღვევისთვის. ნორმა მოიცავს სხვადასხვა ტიპის ქმედებებს: სასამართლოს შესასვლელის ბლოკირებას, „შეკრებებისა და მანიფესტაციების შესახებ“ საქართველოს კანონით დადგენილი მოთხოვნების დარღვევას, განმეორებით ჩადენას და შესასრულებლად სავალდებულო მითითების შეუსრულებლობას. ჯარიმები აქ მასშტაბურია და განსხვავდება იმის მიხედვით, არის თუ არა სამართალდამრღვევი ორგანიზატორი. ამ გვერდზე ვხსნით, რომელი ქმედებისთვის რა სასჯელია გათვალისწინებული და როგორ უნდა მოიქცეთ, თუ ადმინისტრაციული წარმოება უკვე დაწყებულია.
სასამართლოს შესასვლელის ბლოკირება
კანონის თანახმად, სასამართლოს შესასვლელის ბლოკირება, შეკრების ან მანიფესტაციის მოსამართლის საცხოვრებელ ადგილას ან საქართველოს საერთო სასამართლოში ჩატარება იწვევს დაჯარიმებას 5000 ლარის ოდენობით ან ადმინისტრაციულ პატიმრობას 60 დღემდე ვადით. ეს ნორმა იცავს სასამართლოს ხელშეუხებლობას და მოსამართლის პირად სიმშვიდეს, რადგან სამართლის განხორციელება უნდა ხდებოდეს გარე ზეწოლისგან დაცულ გარემოში. ამავდროულად, საპროტესტო გამოსვლისა და ამ ნორმის დარღვევის ზღვარი ხშირად სადავოა, და სწორედ აქ იხსნება დაცვისთვის სივრცე: ქმედების კვალიფიკაცია უნდა ემყარებოდეს ზუსტ ფაქტებს, დაწერილ პროტოკოლს და ობიექტურ მტკიცებულებებს.
კანონით დადგენილი ძირითადი მოთხოვნების დარღვევა
მუხლის თანახმად, „შეკრებებისა და მანიფესტაციების შესახებ“ საქართველოს კანონით გათვალისწინებული ნორმების დარღვევა იწვევს დაჯარიმებას 5000 ლარის ოდენობით ან ადმინისტრაციულ პატიმრობას 15 დღემდე ვადით, სამართალდარღვევის საგნის კონფისკაციით, ხოლო თუ სამართალდამრღვევი ორგანიზატორია, მას დაეკისრება ჯარიმა 15000 ლარის ოდენობით ან ადმინისტრაციული პატიმრობა 20 დღემდე ვადით, ასევე სამართალდარღვევის საგნის კონფისკაციით. ამ ნორმით დარღვევად ჩაითვლება შეკრებისა და მანიფესტაციის ორგანიზებისა და ჩატარების ისეთი წესის არდაცვლა, რომელიც სპეციალური კანონით არის დადგენილი. აქ განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია, რომ ბრალდება ზუსტად მიუთითებდეს, რომელი მოთხოვნა დაირღვა და როგორ. ზოგადი ფორმულირებები საკმარისი არ არის, და დაცვას უფლება აქვს მოითხოვოს კონკრეტულობა როგორც პროტოკოლში, ისე გადაწყვეტილებაში.

