მუხლი 21. მივლინება

1. მივლინება არისდასაქმებულს დამსაქმებლისუფლება მიერაქვს, დასაქმებულისისარგებლოს სამუშაოანაზღაურებადი ადგილისშვებულებით დროებით– შეცვლა,წელიწადში სამუშაოსსულ ინტერესებიდანმცირე გამომდინარე.24 2.სამუშაო დამსაქმებლისდღით. მიერ2. დასაქმებულისდასაქმებულს მივლინებაშიუფლება გაგზავნააქვს, არისარგებლოს მიიჩნევაანაზღაურების შრომითიგარეშე ხელშეკრულებისშვებულებით არსებითი– პირობებისწელიწადში შეცვლად,სულ თუმცირე მივლინების15 პერიოდიკალენდარული წელიწადშიდღით. 453. კალენდარულშრომითი დღესხელშეკრულებით არშეიძლება აღემატება.განისაზღვროს 3.ამ დამსაქმებლისმუხლით მიერგათვალისწინებულისაგან ამგანსხვავებული მუხლისვადები მე-2და პუნქტითპირობები, გათვალისწინებულირომლებიც ვადისარ გადამეტებაუნდა მიიჩნევააუარესებდეს შრომითიდასაქმებულის ხელშეკრულებისმდგომარეობას. არსებითი4. პირობებისამ შეცვლად.კანონის 4.37-ე დამსაქმებელიმუხლის ვალდებულიაპირველი დასაქმებულსპუნქტის სრულად„ა“, აუნაზღაუროს„ვ“–„თ“ მივლინებასთანდა დაკავშირებული„ო“ ხარჯი.ქვეპუნქტებით 5.გათვალისწინებული ამრომელიმე მუხლისსაფუძვლით ნორმებიშრომითი გამოიყენებახელშეკრულების მხოლოდშეწყვეტისას იმდამსაქმებელი შემთხვევაში,ვალდებულია თუდასაქმებულს შრომითიაუნაზღაუროს ხელშეკრულებითგამოუყენებელი სხვაშვებულება რამშრომითი არურთიერთობის არისხანგრძლივობის განსაზღვრული.პროპორციულად. საქართველოს 20202013 წლის 29 სექტემბრის12 ივნისის ორგანული კანონი №7177№729 – ვებგვერდი, 05.10.2020წ.04.07.2013წ.