1.პირს , რომელიც ჩაირიცხება თავდაცვის ძალების ან სახელმწიფო ან საზოგადოებრივი უსაფრთხოების დაცვაზე პასუხისმგებელი ორგანოს შემადგენლობაში , განწესდება მოსამართლედ , უწყდება პოლიტიკური პარტიის წევრობა .
2.ამ მუხლის პირველი პუნქტით გათვალისწინებულ თავდაცვის ძალების ან სახელმწიფო ან საზოგადოებრივი უსაფრთხოების დაცვაზე პასუხისმგებელი ორგანოს შემადგენლობაში მყოფ პირად ითვლება: ა) საქართველოს პროკურატურის თანამშრომელი (გარდა შრომითი ხელშეკრულებით დასაქმებული პირისა); ბ) საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს მოსამსახურე; გ) საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურის თანამშრომელი; დ) საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს სისტემის სახელმწიფო სპეციალური წოდების მქონე მოსამსახურე: საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს გენერალური ინსპექციის მოსამსახურე; საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს მმართველობის სფეროში მოქმედი საჯარო სამართლის იურიდიული პირის − დანაშაულის პრევენციის, არასაპატიმრო სასჯელთა აღსრულებისა და პრობაციის ეროვნული სააგენტოს მოსამსახურე; საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს მმართველობის სფეროში მოქმედი საჯარო სამართლის იურიდიული პირის − აღსრულების ეროვნული ბიუროს აღსრულების პოლიციელი; საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს სისტემაში შემავალი სახელმწიფო საქვეუწყებო დაწესებულების − სპეციალური პენიტენციური სამსახურის მოსამსახურე; ე) (ამოღებულია - 24.06.2025, №696) ; ვ) საქართველოს თავდაცვის ძალების მოსამსახურე; ზ) საქართველოს სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის მოსამსახურე; თ) (ამოღებულია - 26.06.2025, №782) ; ი) სახელმწიფო დაცვის სპეციალური სამსახურის თანამშრომელი; კ) საქართველოს გარემოს დაცვისა და სოფლის მეურნეობის სამინისტროს სახელმწიფო საქვეუწყებო დაწესებულების − გარემოსდაცვითი ზედამხედველობის დეპარტამენტის მოსამსახურე. ლ) (ამოღებულია - 26.06.2025, №811) .
3.დაუშვებელია, პარტიის წევრი იყოს პირი, რომელმაც უცხოური ძალის ინტერესების გამტარებელ ორგანიზაციასთან დადებული შრომითი ხელშეკრულების საფუძველზე სრულად ან ნაწილობრივ მიიღო შემოსავალი. აღნიშნულ პირს ეკრძალება პარტიის წევრობა იმ კალენდარული წლიდან 8 წლის განმავლობაში, როდესაც მან ბოლოს მიიღო შემოსავალი უცხოური ძალის ინტერესების გამტარებელი ორგანიზაციისგან.
4.ამ კანონის მიზნებისთვის უცხოური ძალის ინტერესების გამტარებელი ორგანიზაცია არის: ა) ისეთი არასამეწარმეო (არაკომერციული) იურიდიული პირი, რომელიც ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ არ არის დაფუძნებული, რომელიც არ არის „სპორტის შესახებ“ საქართველოს კანონით გათვალისწინებული საქართველოს ეროვნული სპორტული ფედერაცია ან „ადამიანის სისხლისა და მისი კომპონენტების ხარისხისა და უსაფრთხოების შესახებ“ საქართველოს კანონით გათვალისწინებული სისხლის დაწესებულება და რომლის მიერ კალენდარული წლის განმავლობაში მიღებული მთლიანი შემოსავლის 20%-ზე მეტის წყარო უცხოური ძალაა; ბ) „მაუწყებლობის შესახებ“ საქართველოს კანონით გათვალისწინებული ისეთი მაუწყებელი, რომლის მიერ კალენდარული წლის განმავლობაში მიღებული მთლიანი არაკომერციული შემოსავლის 20%-ზე მეტის წყარო უცხოური ძალაა; გ) ისეთი იურიდიული პირი, რომელიც ერთპიროვნულად ან სხვასთან ერთად ფლობს საქართველოში მოქმედ მასობრივი ინფორმაციის ბეჭდურ საშუალებას და რომლის მიერ კალენდარული წლის განმავლობაში მიღებული მთლიანი არაკომერციული შემოსავლის 20%-ზე მეტის წყარო უცხოური ძალაა; დ) ისეთი იურიდიული პირი, რომელიც ერთპიროვნულად ან სხვასთან ერთად ფლობს ან/და იყენებს მასობრივი ინფორმაციის საქართველოს სახელმწიფო ენაზე გამავრცელებელი ინტერნეტსაშუალებისთვის განკუთვნილ ინტერნეტდომენს ან/და ინტერნეტჰოსტინგს და რომლის მიერ კალენდარული წლის განმავლობაში მიღებული მთლიანი არაკომერციული შემოსავლის 20%-ზე მეტის წყარო უცხოური ძალაა.
5.ამ კანონის მიზნებისთვის უცხოური ძალა არის: ა) უცხო სახელმწიფოს ხელისუფლების სისტემის შემადგენელი სუბიექტი; ბ) ფიზიკური პირი, რომელიც არ არის საქართველოს მოქალაქე; გ) იურიდიული პირი, რომელიც საქართველოს კანონმდებლობის საფუძველზე არ არის დაფუძნებული; დ) ისეთი ორგანიზაციული წარმონაქმნი (მათ შორის, ფონდი, ასოციაცია, კორპორაცია, კავშირი, სხვა სახის ორგანიზაცია) ან პირთა სხვა სახის ისეთი გაერთიანება, რომელიც უცხო სახელმწიფოს სამართლის ან/და საერთაშორისო სამართლის საფუძველზეა დაფუძნებული.
6.პირისთვის პარტიის წევრობის შეზღუდვის შესახებ სახელმწიფო აუდიტის სამსახურის გადაწყვეტილების გასაჩივრება არ აჩერებს მის მოქმედებას. საქართველოს 2005 წლის 22 მარტის ორგანული კანონი №1136 - სსმ I, №13, 12.04.2005წ., მუხ.75 საქართველოს 2006 წლის 29 დეკემბრის ორგანული კანონი №4272 - სსმ I, №51, 31.12.2006წ., მუხ.43 საქართველოს 2015 წლის 1 მაისის ორგანული კანონი №3561 - ვებგვერდი, 18.05.2015წ. საქართველოს 2015 წლის 8 ივლისის ორგანული კანონი №3972 - ვებგვერდი, 15.07.2015წ. საქართველოს 2018 წლის 5 ივლისის ორგანული კანონი №3133 – ვებგვერდი, 11.07.2018წ. საქართველოს 2018 წლის 21 ივლისის ორგანული კანონი № 3302 – ვებგვერდი, 09.08.2018წ. საქართველოს 2018 წლის 20 სექტემბრის ორგანული კანონი №3434 – ვებგვერდი, 03.10.2018წ. საქართველოს 2018 წლის 22 დეკემბრის ორგანული კანონი №4103 – ვებგვერდი, 28.12.2018წ. საქართველოს 2018 წლის 27 დეკემბრის ორგანული კანონი №4254 – ვებგვერდი, 29.12.2018წ. საქართველოს 2018 წლის 27 დეკემბრის ორგანული კანონი №4255 – ვებგვერდი, 29.12.2018წ. საქართველოს 2019 წლის 2 აპრილის ორგანული კანონი №4410 – ვებგვერდი, 08.04.2019წ. საქართველოს 2019 წლის 29 ნოემბრის ორგანული კანონი №5408 – ვებგვერდი, 10.12.2019წ. საქართველოს 2021 წლის 30 დეკემბრის ორგანული კანონი №1341 – ვებგვერდი, 13.01.2022წ. საქართველოს 2023 წლის 15 დეკემბრის ორგანული კანონი №4009 - ვებგვერდი, 26.12.2023წ. საქართველოს 2025 წლის 24 ივნისის ორგანული კანონი №696 - ვებგვერდი, 25.06.2025წ. საქართველოს 2025 წლის 26 ივნისის ორგანული კანონი №782 - ვებგვერდი, 27.06.2025წ. საქართველოს 2025 წლის 26 ივნისის ორგანული კანონი №811 - ვებგვერდი, 30.06.2025წ. საქართველოს 2025 წლის 17 დეკემბრის ორგანული კანონი №1337 – ვებგვერდი, 25.12.2025წ. საქართველოს 2026 წლის 4 მარტის ორგანული კანონი №1384 – ვებგვერდი, 04.03.2026წ.
