მუხლი 4. წიაღისეული ახლა სამ ჯგუფად იყოფა (განსაკუთრებული სახელმწიფო, სახელმწიფო, ადგილობრივი), მათი განსაზღვრის წესსა და ნუსხას მთავრობა ამტკიცებს; ძველი დეტალური ნორმა და სამინისტროების წარდგინება ამოღებულია.
მუხლი 5. მე-5 მუხლის პირველაღმომჩენის შესახებ ნორმები (წოდების მინიჭება, საავტორო უფლებები, პრეზიდენტის მიერ წესის დადგენა) ამოღებულია და ტექსტად მხოლოდ თავის სათაური დარჩა.
მუხლი 6. მე-3 პუნქტში ლიცენზიის გარეშე წიაღით სარგებლობა ახლა 23-ე მუხლის შესაბამისად აღრიცხვას ექვემდებარება და არა აუცილებელ სახელმწიფო რეგისტრაციას.
მუხლი 7. მე-5 პუნქტიდან ამოღებულია მინაკუთვნის საზღვრების ახალი მინაკუთვნის გამოყოფის საფუძველზე შეცვლის წინადადება. მე-7 პუნქტით მინაკუთვნების საზღვრებს სამინისტროს ნაცვლად ადგენს შესაბამისი ლიცენზიის გამცემი ადმინისტრაციული ორგანო.
მუხლი 8. მე-8 მუხლის მე-5 პუნქტიდან ამოღებულია სამინისტროს გადაწყვეტილების მიღება მიწის მინაკუთვნის გაუქმებისა და მესაკუთრისათვის რეკულტივირებული სახით დაბრუნების შესახებ. პუნქტში დარჩა წიაღით მოსარგებლისთვის სარეკულტივაციო სამუშაოების ჩატარების ვალდებულება და კანონმდებლობით გათვალისწინებული გამონაკლისები.
მუხლი 9. 9 მუხლის მე-15 პუნქტიდან ამოღებულია ლიცენზიის სახელმწიფო რეგისტრაციის დღიდან ძალაში შესვლის წესი, ხოლო მე-16 პუნქტიდან — მოპოვების ლიცენზიით რეალიზაციის უფლებისა და მინაკუთვნების განუსაზღვრელობის ნორმა.
მუხლი 10. ამოღებულია მე-1, მე-3 და მე-6 პუნქტები: ლიცენზიის ვადიანობა, ვადის ათვლა რეგისტრაციის დღიდან და უვადო სარგებლობის შემთხვევები. მე-2 პუნქტში ფორმულირება შეიცვალა, ვადები კვლავ განისაზღვრება სარგებლობის სახეების მიხედვით.
მუხლი 11. პირველ პუნქტში წიაღით მოსარგებლეთა წრე გაფართოვდა: ნებისმიერი ფიზიკური ან იურიდიული პირის გარდა, მოსარგებლე შეიძლება იყოს სამინისტრო, საქვეუწყებო დაწესებულება და სხვა ორგანიზაციული წარმონაქმნი, რომელიც არ არის იურიდიული პირი.
მუხლი 14. მე-14 მუხლის „გ“ ქვეპუნქტში უფლების ძალადაკარგულად მიჩნევის საფუძვლად ანტიმონოპოლიური კანონმდებლობის დარღვევის ნაცვლად დასახელდა „თავისუფალი ვაჭრობისა და კონკურენციის შესახებ“ კანონის მოთხოვნათა დარღვევა.
მუხლი 21. 21-ე მუხლის პირველ პუნქტში წიაღით სარგებლობის მართვის ერთიანი სისტემის მიზნები ჩამოყალიბდა ა)–დ) ქვეპუნქტებად და ანტიმონოპოლიური პოლიტიკა შეიცვალა კონკურენციის პოლიტიკით.
მუხლი 33. 33-ე მუხლის პირველ პუნქტში აკრძალვა ახლა ეხება სახელმწიფო და ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოების ქმედებას, რომელიც მნიშვნელოვნად ზღუდავს კონკურენციას. მე-3 და მე-4 პუნქტები შეიცვალა ერთი მე-3 პუნქტით, რომელიც კონკურენციის საკითხებს უთითებს კონსტიტუციაზე, ამ კანონსა და „თავისუფალი ვაჭრობისა და კონკურენციის შესახებ“ კანონზე.
მუხლი 8. მე-8 მუხლის პირველი პუნქტის ბოლო წინადადებაში კანონის სახელწოდებით მითითება შეიცვალა მითითებით „ამ კანონი“; მიწის მინაკუთვნის განკარგვა და გამოყენება ამ კანონით დადგენილი ნორმებისა და წესების შესაბამისად ხორციელდება.
მუხლი 39. პირველ პუნქტში გაფართოვდა ობიექტთა წრე, ტექნოგენური საბადო გამონაკლისია, განაშენიანებისას გადასახდელია კომპენსაცია მოსაკრებლის ოდენობით და ლიცენზირებულ ფართობზე საჭიროა ლიცენზიის მფლობელის თანხმობა. მე-3 პუნქტში ტერმინი შეიცვალა, ტექნოგენური საბადო გამოირიცხა და დეპარტამენტის დასკვნა გარემოს ეროვნული სააგენტოს დასკვნით ჩანაცვლდა.
მუხლი 10. მე-2 პუნქტის „გ“ და „დ“ ქვეპუნქტებში ლიცენზიის მაქსიმალური ვადა სამშენებლო მასალებისათვის 20-დან, ხოლო სხვა არამადნეული წიაღისეულისათვის 25-დან 30 წლამდე გაიზარდა; მე-6 პუნქტის ბოლოს დაემატა ცვლილების წყაროს მითითება.
მუხლი 32¹. შემოღებულია 32¹ მუხლი, რომელიც კონტინენტური შელფის მოპოვების ლიცენზიის მფლობელს უცვლელ საკანონმდებლო და ნორმატიულ რეჟიმს უზრუნველყოფს და სახელმწიფო ორგანოებს უფლებათა რეალიზაციაში ხელის შეშლას უკრძალავს; ნავთობისა და გაზის კანონით რეგულირებული ურთიერთობები გამორიცხულია.
მუხლი 10. მე-4 და მე-5 პუნქტები ამოღებულია: კანონში აღარ არის ლიცენზიის ვადის გაგრძელების უპირატესი უფლება მისი შეტყობინებისა და განხილვის ვადებით, აგრეთვე განსაკუთრებული მნიშვნელობის საბადოების სიახლოვეს ახალი კონკურსის სავალდებულო წესი.
მუხლი 12. მე-12 მუხლის პირველი პუნქტის უფლებები დანომრილია ა)–ვ) ქვეპუნქტებად, ხოლო ვადის გაგრძელებისას უპირატესი უფლებით სარგებლობა ჩამონათვალში აღარ არის.
მუხლი 8. მე-2 პუნქტიდან ამოღებულია შეთანხმების მოთხოვნა, მე-3 პუნქტში მესაკუთრის უპირატესობა თანაბარ პირობებს დაუკავშირდა და განსაკუთრებული მნიშვნელობის ობიექტების გამონაკლისი და კონკურსის წესი ამოღებულია, ხოლო მე-4 პუნქტი მთლიანად გაუქმდა.
მუხლი 17. მე-17 მუხლის მე-3 პუნქტი ლიცენზიის გაცემას უქვემდებარებს „ლიცენზიებისა და ნებართვების შესახებ“ კანონის წესს და განცხადების შინაარსს ა)–ვ) ქვეპუნქტებად აყალიბებს.
მუხლი 19. პირველი პუნქტის ლიცენზიის ფორმა ახლებურად ჩამოყალიბდა: შეიცვალა შესავსები ხაზები, გასწორდა „(სიტყვიერად)“ მითითებები და მიწის მინაკუთვნის საფუძვლიდან ამოღებულია მესაკუთრესთან ან მფლობელთან გაფორმებული ხელშეკრულება.
მუხლი 20. მე-20 მუხლში კანონში ჩაწერილი ლიცენზიის ფორმა შეიცვალა მითითებით, რომ ფორმას ამტკიცებს გარემოს დაცვისა და ბუნებრივი რესურსების მინისტრი.
მუხლი 2. მე-2 მუხლის პირველ პუნქტს დაემატა დებულება, რომ მიწის საკუთრება წიაღზე საკუთრების უფლებას არ იძლევა.
მუხლი 4. მე-4 მუხლში შემოვიდა განსაკუთრებული მნიშვნელობის წიაღისეულისა და საბადოების კატეგორია, ხოლო ნუსხის დამტკიცება გარემოს დაცვისა და ბუნებრივი რესურსების მინისტრისგან მთავრობას გადაეცა.
მუხლი 8. მე-8 მუხლის პირველ პუნქტში დეტალურად განისაზღვრა მიწის მინაკუთვნის შემადგენლობა, დაწესების, რეგისტრაციისა და გაცემის წესი; მე-3 პუნქტში განსაკუთრებული მნიშვნელობის ობიექტებზე მესაკუთრის უპირატესი უფლება გამოირიცხა და დაწესდა კონკურსი.
მუხლი 10. მე-10 მუხლში სარგებლობის ვადიანობა ლიცენზიას დაუკავშირდა, დაწესდა ლიცენზიის ვადები წიაღისეულის სახეების მიხედვით და დაემატა ვადის გაგრძელების, კონკურსისა და უვადო სარგებლობის წესები (მე-4–მე-6 პუნქტები).
მუხლი 31. 31-ე მუხლის მე-2 პუნქტის ჩამონათვალი დანომრილ ქვეპუნქტებად დაიყო და ე) ქვეპუნქტში დაემატა დანაკარგების ოდენობისა და სტანდარტებთან შესაბამისობის კონტროლი.
მუხლი 38. 38-ე მუხლის ჩამონათვალი დანომრილ ქვეპუნქტებად დაიყო; კ) ქვეპუნქტით დაემატა დანაკარგების შესაბამისობისა და შემცირების ვალდებულება.
მუხლი 39. 39-ე მუხლის მე-2 პუნქტში დაზუსტდა წიაღის ფონდის მიწები და დაემატა საკუთრების ჩამორთმევის კანონის გამოყენება, როცა განაშენიანება არსებითად ზღუდავს წიაღით სარგებლობას.
მუხლი 42. 42-ე მუხლი დაიყო ორ პუნქტად, მოთხოვნები დანომრილ ქვეპუნქტებად დალაგდა, მარაგების აღრიცხვა თანმდევ წიაღისეულზეც გავრცელდა და დამტკიცების წესი ახლებურად ჩამოყალიბდა.
მუხლი 18. მე-18 მუხლის პირველი პუნქტი ახლებურად ჩამოყალიბდა: საკონკურსო ან სააუქციონო მოსაკრებლის გადახდისა და დოკუმენტის სამინისტროსთვის წარდგენის წინადადება სიტყვიერად გადაკეთდა, ამოღებულია უფლების მოსაკრებლის გამოყენების მიზნები, ხოლო სამინისტროს მიერ ოდენობისა და გადახდის წესის განსაზღვრა შეიცვალა ბიუჯეტში ჩარიცხვის კანონისმიერი წესით.
მუხლი 4. მე-4 მუხლში სახელმწიფო და ადგილობრივი მნიშვნელობის წიაღისეულის სახეობათა ნუსხას ახლა ამტკიცებს საქართველოს გარემოს დაცვისა და ბუნებრივი რესურსების მინისტრი; დეპარტამენტთან შეთანხმების მითითება ამოღებულია.
მუხლი 7. მე-7 მუხლის მე-7 პუნქტში ლიცენზიის მაძიებლის მიერ მინაკუთვნების პროექტის შედგენისა და წარდგენის ნორმის ნაცვლად ჩაწერილია, რომ მინაკუთვნების საზღვრებს ადგენს სამინისტრო.
მუხლი 19. 19-ე მუხლში საბჭოს დასახელება შეიცვალა „საუწყებათაშორისო საექსპერტო-სალიცენზიო საბჭოთი“, ხოლო ტოპოგრაფიული გეგმის ეგზემპლარის შესახებ წესი ახლებურად ჩამოყალიბდა და 17 პუნქტად გამოიყო.
მუხლი 20. მე-20 მუხლში ლიცენზიის ფორმის ტექსტი ახლებურად ჩამოყალიბდა და „ბ. ა.“ აღნიშვნა გადავიდა პასუხისმგებლობის ნორმის წინ. ამავე ნორმაში ჩამოთვლა ახლა იწყება ფიზიკური პირებით და დაემატა დებულება ლიცენზიის ყალბი ფორმის დამზადების დასჯადობის შესახებ.
მუხლი 30. 30-ე მუხლის მე-5 პუნქტში ლიცენზიის გაცემის საფუძველი ახლა საბჭოს დასკვნებია, ხოლო ადგილობრივი მნიშვნელობის წიაღისეულის ლიცენზირების უფლება სამინისტროს შეუძლია გადასცეს უშუალოდ რეგიონალურ საექსპერტო კომისიებს.
მუხლი 6. მე-6 მუხლის პირველი პუნქტის „ბ“ ქვეპუნქტიდან გადამუშავება გამოიყო და დაემატა „ბ 1“ ქვეპუნქტი, რომელიც წიაღით სარგებლობაში ასახელებს საბადოს დამუშავებას ან წიაღისეულის გადამუშავებას.
მუხლი 7. მე-4 პუნქტში სამთო მინაკუთვნის გაცემის საფუძვლად „მოპოვების“ ნაცვლად საბადოს დამუშავება დასახელდა და გაცემა საბადოს დასამუშავებლად წიაღის ერთდროულ შესწავლას დაუკავშირდა. მე-6 პუნქტი აწესებს მიწისქვეშა წყლების საბადოს საზღვრების წესს (მათ შორის 15 მეტრს), ხოლო მე-7 პუნქტით მინაკუთვნის პროექტი ლიცენზიის მაძიებელმა უნდა შეადგინოს და წარადგინოს.
მუხლი 8. მე-8 მუხლის პირველ პუნქტში მიწის მინაკუთვნი მიბმულია სახელმწიფო საკუთრების მიწებზე და წიაღის სახელმწიფო ფონდზე, მე-2 პუნქტში შეთანხმების ადრესატები შეიცვალა, მე-3 პუნქტში დაემატა წიაღისეულის არსებობა, ხოლო მე-4 პუნქტი და ახალი მე-5 პუნქტი აწესებს გაცემის გამონაკლისებს, უფლების მოპოვებასა და რეკულტივაციის წესს.
მუხლი 9. შეიცვალა მე-9 პუნქტის გამონაკლისების მითითება, ახლებურად ჩამოყალიბდა მე-10 და მე-12 პუნქტები, ხოლო დაემატა მე-16 პუნქტი მოპოვების ლიცენზიისა და ინერტული მასალის მოპოვების აკრძალვების შესახებ.
მუხლი 10. მე-10 მუხლის პირველ პუნქტში მიზნების მიხედვით დადგენილი მაქსიმალური ვადები ჩანაცვლდა ვადიანი და უვადო სარგებლობის წესით, უვადოობა დაშვებულია სამარხთა მოსაწყობად.
მუხლი 16. მე-16 მუხლის მე-13 პუნქტში დაემატა ხარჯების ანაზღაურების გამორიცხვა, ხოლო ახალი მე-20 პუნქტი არეგულირებს ლიცენზიის გაუქმების შემდეგ მინაკუთვნებსა და ნაგებობებზე უფლებებს.
მუხლი 20. მე-20 მუხლში ახლებურად ჩამოყალიბდა ლიცენზიის ფორმის ტექსტი, დაემატა მიწის ტექნიკური და ბიოლოგიური რეკულტივაციის ვალდებულება და ავარიების შესახებ დაუყოვნებლივი შეტყობინების მოვალეობა.
მუხლი 21. 21-ე მუხლის მე-2 პუნქტში სამინისტროს განესაზღვრა სტატუსი — მარეგულირებელი და მაკოორდინირებელი დარგობრივი ორგანო.
Legal.ge