1.ამ კანონის მიზანია ქვეყანაში წყლის რესურსების მართვის სამართლებრივი საფუძვლების შექმნა, რომლებიც უზრუნველყოფს წყლის რესურსების დაცვისა და წყლის რესურსებით სარგებლობის სფეროში ერთიანი სახელმწიფო პოლიტიკის განხორციელებას, სუფთა წყალთან მოქალაქეთა წვდომის უფლებას, ადამიანის ჯანმრთელობისა და სიცოცხლისთვის უსაფრთხო გარემოს შექმნას და ინტეგრირებული მართვის პრინციპების შესაბამისად, წყლის რესურსების დაცვასა და მდგრად გამოყენებას.
2.ამ კანონის ამოცანაა, შეიქმნას წყლის რესურსების მდგრადი ინტეგრირებული მართვის ისეთი სისტემა, რომელიც: ა) იცავს წყლის ეკოსისტემის სტატუსს, მათ შორის, წყლის ხარისხს, და გამორიცხავს მის შემდგომ გაუარესებას; ბ) იცავს და აუმჯობესებს წყლის რესურსების მდგომარეობას და წყალზე საჭიროებიდან გამომდინარე, წყლის ეკოსისტემებზე უშუალოდ დამოკიდებული ხმელეთისა და ჭარბტენიანი ეკოსისტემების მდგომარეობას; გ) ხელს უწყობს წყალდიდობის რისკის შეფასებისა და მართვის სისტემის შექმნას; დ) ქმნის სამართლებრივ საფუძველს წყლის რესურსების მდგრადი გამოყენებისთვის, ახლანდელი და მომავალი თაობების ინტერესებისა და მდგრადი განვითარების პრინციპების გათვალისწინებით; ე) ხელს უწყობს წყლის რესურსების მართვის სფეროში კლიმატის ცვლილებით გამოწვეული რისკის შემცირებას; ვ) უზრუნველყოფს წყლის რესურსებისა და გარემოს დაცვას და მათი მდგომარეობის გაუმჯობესებას, საქართველოს კანონმდებლობით განსაზღვრული პრიორიტეტული დამაბინძურებელი ნივთიერებების წყლის ობიექტში მოხვედრის ან/და ჩაშვების და, აღნიშნულიდან გამომდინარე, წყლის დანაკარგის ეტაპობრივი შემცირების და თავიდან აცილების გზით; ზ) ქმნის სამართლებრივ საფუძველს მიწისქვეშა წყლის დაბინძურებული ან დაბინძურების რისკის ქვეშ მოქცეული ზონების განსაზღვრისთვის, დაბინძურების ეტაპობრივი შემცირების და შემდგომი დაბინძურებისგან დაცვისთვის; თ) იცავს ფიზიკური და იურიდიული პირების უფლებებსა და კანონიერ ინტერესებს წყლის რესურსების დაცვისა და გამოყენების სფეროში.
