რას ეხება მუხლი 79⁶
საქართველოს ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსის 79⁶ მუხლი ერთ ვიწროდ ჩამოყალიბებულ ქმედებას სჯის: ცალკეული საშიში ქიმიური ნივთიერებებისა და პესტიციდების იმპორტზე წინასწარ დასაბუთებული თანხმობით გათვალისწინებული მოთხოვნების დარღვევას. ყურადღება მიაქციეთ ფორმულირებას — სანქცია არ ეხება თავად იმპორტს, არამედ იმ მოთხოვნების დარღვევას, რომლებიც კონკრეტულ იმპორტზე გაცემულმა თანხმობამ დაადგინა.
ეს განსხვავება პრაქტიკაში გადამწყვეტია. საქმის ამოსავალი წერტილი ის არის, რომ თანხმობა არსებობს და მას თავისი პირობები აქვს — ნივთიერების იდენტიფიკაცია, რაოდენობა, დანიშნულება, მიმღები, გამოყენების ან შენახვის რეჟიმი. სამართალდარღვევა სწორედ ამ პირობებსა და ფაქტობრივ იმპორტს შორის შეუსაბამობიდან იბადება. სანამ არ არის ნათქვამი, რომელი კონკრეტული მოთხოვნა დაირღვა, სამართალდარღვევის შემადგენლობაზე მსჯელობა ნაადრევია.
თავად მუხლი არ ჩამოთვლის, რომელი ნივთიერებები და პესტიციდები ექცევა ამ რეჟიმში, არ განსაზღვრავს, ვინ და რა წესით გასცემს თანხმობას, და არ აღწერს თანხმობის შინაარსს. ეს საკითხები სხვა კანონმდებლობით რეგულირდება, არა ამ ნორმით. ამიტომ დაცვის მომზადება ყოველთვის იმ დოკუმენტის წაკითხვით იწყება, რომელმაც კონკრეტული მოთხოვნები დაადგინა.
სანქცია: 1000 ლარი
79⁶ მუხლი ერთ ფიქსირებულ თანხას ითვალისწინებს: მოთხოვნების დარღვევა გამოიწვევს დაჯარიმებას 1000 ლარით. მუხლი არ ადგენს დიაპაზონს, რომლის ფარგლებშიც ორგანო თანხას შეარჩევდა, და მისი ტექსტი სანქციას სამართალდარღვევის სუბიექტის მიხედვით არ განასხვავებს.
ამას პირდაპირი პრაქტიკული შედეგი აქვს. რადგან თანხა თავად ნორმაშია ჩაწერილი, კამათი ჯარიმის ოდენობაზე ამ მუხლის ფარგლებში არ მიმდინარეობს — სადავო რჩება ის, არსებობს თუ არა საერთოდ სამართალდარღვევის შემადგენლობა: დაირღვა თუ არა თანხმობით გათვალისწინებული მოთხოვნა და მიეწერება თუ არა ეს დარღვევა იმ პირს, რომელსაც ოქმი შეედგინა. მუხლის მოქმედი რედაქცია 2016 წლის 13 აპრილის №4953 კანონს ეყრდნობა.
ვის ეხება ეს მუხლი
ნორმა იმ პირებს ეხება, რომლებიც საშიშ ქიმიურ ნივთიერებებსა და პესტიციდებს შემოიტანენ ან იმპორტის პროცესს ორგანიზებას უწევენ:
- იმპორტიორ კომპანიებს და მათ დეკლარანტებს;
- სასოფლო-სამეურნეო და სამრეწველო საწარმოებს, რომლებიც ასეთ ნივთიერებებს საკუთარი წარმოებისთვის შემოიტანენ;
- დისტრიბუტორებსა და საწყობის ოპერატორებს, რომლებიც პარტიის მიღებასა და შენახვაზე არიან პასუხისმგებელი;
- იმ პირებს, ვინც თანხმობის მისაღებად წარადგინა განაცხადი და მასში აღწერილ პირობებზე იღებს ვალდებულებას.
ვინაიდან თანხმობა კონკრეტულ იმპორტს უკავშირდება, პასუხისმგებლობის საკითხი ხშირად სწორედ იმაზე დგება, მიწოდების ჯაჭვის რომელ რგოლს მიეწერება შეუსაბამობა. თუ დოკუმენტები ერთმა მხარემ მოამზადა, პარტია მეორემ მიიღო, ხოლო შენახვის პირობებს მესამე აკონტროლებდა, ეს არსებითი და არა ფორმალური საკითხია.

