მითვისება — რას ნიშნავს ეს დანაშაული
მითვისება საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის მე-182 მუხლის ერთ-ერთი ფორმაა, რომელიც განსაზღვრავს სხვისი ნივთის ან ქონებრივი უფლების მართლსაწინააღმდეგო მითვისებას ან გაფლანგვას იმ პირობით, რომ ეს ნივთი ან უფლება მიმთვისებლის ან გამფლანგველის მართლზომიერ მფლობელობაში ან გამგებლობაში იმყოფებოდა. მითვისების ფორმის შემთხვევაში საქმე ეხება იმ მდგომარეობას, როცა პირი მართლზომიერად მფლობს სხვის ქონებას, მაგრამ მას საკუთარ სამკვიდროდ აქცევს — მფლობელის უფლებების იგნორირებით.
მითვისება განსხვავდება გაფლანგვისგან ქცევის ხასიათით: გაფლანგვისას ქონება ხარჯავს, გადააქვს ან ამცირებს, მითვისებისას კი პირი მას ისე ეპყრობა, როგორც საკუთარს. ორივე ფორმა ერთი და იმავე ნორმით ისჯება, და მათი გავლება ხშირად მხოლოდ ფაქტობრივი გარემოებების დეტალური აღდგენით შეიძლება.
სასჯელი მითვისებისთვის — ყველა ნაწილი
პირველი ნაწილი ძირითად შემადგენლობას განსაზღვრავს: ჯარიმა, ან შინაპატიმრობა ვადით ექვსი თვიდან ორ წლამდე, ანდა თავისუფლების აღკვეთა ვადით სამიდან ხუთ წლამდე. მეორე ნაწილი კვალიფიცირებულ შემადგენლობებს აწესრიგებს — წინასწარი შეთანხმებით ჯგუფის მიერ ჩადენა, არაერთგზის ჩადენა, მნიშვნელოვანი ზიანი და სამსახურებრივი მდგომარეობის გამოყენება: ამ დროს დამნაშავე ისჯება ჯარიმით ან თავისუფლების აღკვეთით ოთხიდან შვიდ წლამდე, თანამდებობის ან საქმიანობის უფლების ჩამორთმევით სამ წლამდე. მესამე ნაწილი — ორგანიზებული ჯგუფი, დიდი ოდენობა ან ორჯერ ან მეტჯერ ნასამართლევი პირი — ისჯება თავისუფლების აღკვეთით შვიდიდან თერთმეტ წლამდე, ჩამორთმევით სამ წლამდე.
ვის ეხება ყველაზე ხშირად ეს ბრალდება
მითვისების საქმეები ყველაზე ხშირად უკავშირდება სამსახურებრივ ურთიერთობებს: პირს ქონება ებარა სამსახურებრივი მოვალეობის შესრულების კავშირით, და სწორედ ეს გარემოება ქმნის მართლზომიერი მფლობელობის ნიშანს, რომელიც ამ დანაშაულის აუცილებელი ელემენტია. ასეთ საქმეებში გადამწყვეტია დოკუმენტები — რა საფუძვლით, რა ვადით და რა პირობებით გადაეცა ქონება პირს.




