ნივთის დაზიანება ან განადგურება: ძირითადი შემადგენლობა
სისხლის სამართლის კოდექსის მუხლი 187 სხვისი ნივთის დაზიანებას ან განადგურებას აწესრიგებს. ძირითადი შემადგენლობა მაშინ სრულდება, როცა ამ ქმედებამ მნიშვნელოვანი ზიანი გამოიწვია — სწორედ ეს ნიშანი გამოჰყოფს დანაშაულს უბრალო სამოქალაქო-სამართლებრივი დავისგან. პირველი ნაწილით გამომტანი ქმედება ისჯება ჯარიმით, საზოგადოებისათვის სასარგებლო შრომით ვადით ასიდან ას ოთხმოც საათამდე, გამასწორებელი სამუშაოთი ვადით ერთ წლამდე, შინაპატიმრობით ვადით ექვსი თვიდან ორ წლამდე ან თავისუფლების აღკვეთით ვადით ერთიდან ხუთ წლამდე. თითოეული სასჯელი ცალკე ალტერნატივაა და მათი ფარგლები ნორმაშივეა განსაზღვრული.
მნიშვნელოვანი ზიანის ნიშანი ბრალდებისთვის ცენტრალური საყრდენია: მას დამოუკიდებელი შეფასება სჭირდება და მისი უდადგენლობა მთელ ანგარიშს ამხრწნის. დაცვის მხარეს კი სწორედ ეს კარიბჭე იძლევა საქმის ერთადერთ რეალურ შესაძლებლობას — თუ ზიანი მნიშვნელოვანი არ არის, დანაშაული ამ მუხლით საერთოდ არ არსებობს.
ცეცხლის წაკიდება, აფეთქება და სხვა საყოველთაოდ საშიში საშუალება
მეორე ნაწილი იმავე ქმედებას დამამძიმებელ ნიშნებთან ერთად აწესიერებს: ჩადენილი ცეცხლის წაკიდებით, აფეთქებით ან სხვა საყოველთაოდ საშიში საშუალებით; არაერთგზის; ან ჯგუფურად. ამ შემადგენლობით გათვალისწინებულია თავისუფლების აღკვეთა ვადით სამიდან ექვს წლამდე, იარაღთან დაკავშირებული უფლებების შეზღუდვით ან უამისოდ. ცეცხლის წაკიდების ნიშანი იმას ნიშნავს, რომ ქონება ცეცხლის საშუალებითაა დაზიანებული ან განადგურებული, და ეს გარემოება კვალიფიკაციას პირველი ნაწილისგან შორს წაიყვანს.
პრაქტიკაში სწორედ ამ ნაწილის ირგვლივ იბადება დაცვის მთავარი კითხვა: განზრახ იყო ცეცხლის წაკიდება თუ შედეგი გაუფრთხილებლობით ან უსაფრთხოების წესების დარღვევით დადგა. განზრახვისა და გაუფრთხილებლობის გამიჯვნა საქმის ბედს წყვეტს, რადგან განზრახ ჩადენილი ქმედება სხვა შემადგენლობაზე გადადის, შეუგნებელი მოქმედება კი ამ ნორმით არ ფარდება.
შედეგები, რომლებიც ამძიმებს პასუხისმგებლობას
მესამე ნაწილი აწესრიგებს მეორე ნაწილით გათვალისწინებულ ქმედებას, რომელმაც გაუფრთხილებლობით გამოიწვია ადამიანის სიცოცხლის მოსპობა ან სხვა მძიმე შედეგი: ამ დროს გამოიყენება თავისუფლების აღკვეთა ვადით ექვსიდან ათ წლამდე, იარაღთან დაკავშირებული უფლებების შეზღუდვით ან უამისოდ. მეოთხე ნაწილი კი იმავე ქმედებას ეხება, როცა გაუფრთხილებლობით ორი ან მეტი ადამიანის სიცოცხლის მოსპობა დადგა — თავისუფლების აღკვეთა ვადით ცხრიდან თორმეტ წლამდე, ისევ იარაღთან დაკავშირებული უფლებების შეზღუდვით ან უამისოდ. ორივე შემადგენლობაში შედეგი გაუფრთხილებლობით უნდა იყოს გამოწვეული — ეს კავშირი ბრალდებამ ცალკე უნდა დაადგინოს.

