ქურდობა – მუხლი 177: რას ითვლის კანონი ქურდობად
საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის მუხლი 177 ქურდობას განსაზღვრავს როგორც სხვისი მოძრავი ნივთის ფარულ დაუფლებას მართლსაწინააღმდეგო მისაკუთრების მიზნით. ამ განმარტებაში ორი ნიშანია გადამწყვეტი: ფარულობა – ქმედება ხდება დაზარალებულის ან სხვა პირების უმეცრებში; და მისაკუთრების მიზანი – პირი ისახავს ნივთის უფლებრივად უსაფუძვლო მისაკუთრებას. ქურდობა ქონებრივი დანაშაულების ყველაზე გავრცელებული ფორმაა, და სწორედ ამიტომ მისი კვალიფიკაცია ყველაზე ხშირად ქცევის სხვა ფორმებთან ერთად განიხილება.
კვალიფიკაციისთვის მნიშვნელოვანია ქურდობის სხვა მისაკუთრებითი ფორმებისგან გამიჯვნა: ქმედება ფარულია თუ ღია, ძალადობით ხდება თუ მოტყუებით – აქედან გამომდინარეობს, კოდექსის რომელი ნორმა გამოიყენება. ასეთი გამიჯვნა ყოველთვის ადვილი არ არის: ერთი და იგივე ეპიზოდი შესაძლოა სხვადასხვა ვერსიით აიხსნას, და სწორედ აქ იშლება დაცვის პოზიციის შესაძლებლობები.
რას ამტკიცებს ბრალდება – შემადგენლობის ელემენტები
ბრალდებამ უნდა დაამტკიცოს: ნივთი სხვისია და მოძრავია; პირმა ის დაისაკუთრა ფარულად; და ამას ახორციელებდა მართლსაწინააღმდეგო მისაკუთრების მიზნით. გარდა ამისა, კვალიფიკაციისთვის ხშირად გადამწყვეტია დამატებითი გარემოებები: ზიანის მნიშვნელოვნება, სადგომში ან საცავში უკანონო შეღწევა, ბინაში შეღწევა, სატრანსპორტო საშუალებასთან დაკავშირება, ჩადენის ჯგუფური ან არაერთგზის ფორმა.
მუხლის შენიშვნები განსაზღვრავს ზღვრებს: კოდექსის ამ თავში დიდ ოდენობად ითვლება ნივთის (ნივთების) ღირებულება 10 000 ლარის ზევით; მნიშვნელოვან ზიანად – ნივთის (ნივთების) ღირებულება 150 ლარის ზევით. არაერთგზისობის პირობაც შენიშვნით არის დაზუსტებული – ის აკავშირებს ამ თავის დანაშაულებს კოდექსის სხვა მუხლებში ჩამოთვლილ გარემოებებთან, რომლებიც შენიშვნაშივეა ასახული; ანუ წინა ეპიზოდის არსებობა ბრალდებამ ცალკე უნდა დაადასტუროს.

