ნარდობის ხელშეკრულების ცნება და მხარეთა მოვალეობები
სამუშაო მოცულობასთან დაკავშირებული დავები სამშენებლო პრაქტიკაში საქართველოს სამოქალაქო კოდექსის ნარდობის (მენარდობის) ხელშეკრულების ნორმებით წყდება. 629-ე მუხლის თანახმად, ნარდობის ხელშეკრულებით მენარდე კისრულობს შეასრულოს ხელშეკრულებით გათვალისწინებული სამუშაო, ხოლო შემკვეთი ვალდებულია გადაუხადოს მენარდეს შეთანხმებული საზღაური. ეს განსაზღვრება საფუძველს ქმნის ყველა იმ დავისთვის, რომელიც ეხება იმას, რა მოცულობის სამუშაო იყო შეთანხმებული, რა შედიოდა საზღაურში და ვინ აგებს პასუხს გადახარჯვებზე.
იგივე მუხლი განსაზღვრავს ორ მნიშვნელოვან წესს. პირველი: თუ ნარდობა ითვალისწინებს რაიმე ნაკეთობის დამზადებას და მენარდე მას ამზადებს თავის მიერ შეძენილი მასალით, იგი შემკვეთს გადასცემს საკუთრებას დამზადებულ ნაკეთობაზე, ხოლო გვაროვნული ნივთის შემთხვევაში გამოიყენება ნასყიდობის წესები. მეორე: ნარდობასთან დაკავშირებული ხარჯთაღრიცხვის შედგენა არ ანაზღაურდება, თუ შეთანხმებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული. აქედან პრაქტიკული დასკვნა: თუ შემკვეთს სურს დოკუმენტურად ეხელმძღვანელოს სამუშაოს მოცულობის ცვლილებებს, ხარჯთაღრიცხვის ანაზღაურების ვალდებულება ხელშეკრულებით უნდა იყოს პირდაპირ გათვალისწინებული, წინააღმდეგ შემთხვევაშდ მისი შედგენის ხარჯი მენარდის რისკად რჩება.