სამშენებლო დავის სამართლებრივი ბაზისი
სამშენებლო ხელშეკრულებიდან გამომდინარე დავა — გადაუხდელი საზღაური, დაზიანებული მასალა თუ საგარანტიო ვადაში გამოვლენილი ნაკლი — სამოქალაქო კოდექსის მენარდობის ნორმებით წყდება. ამ ნორმების ცოდნა განსაზღვრავს, ვის რა შეუძლია მოითხოვოს და რომელ ვადაში. შემკვეთი მოვალეა მენარდეს გადაუხადოს საზღაური სამუშაოს შესრულების შემდეგ, თუ ხელშეკრულება არ ითვალისწინებს ნაწილ-ნაწილ გადახდას — ანუ საერთო წესით ფული შესრულებული სამუშაოს მიღებას მოჰყვება, და წინასწარი ანგარიშსწორება მხოლოდ შეთანხმებითაა შესაძლებელი. ეს გამორიცხავს იმ არგუმენტს, თითქოს შეკვეთის გაუქმება თუ დაგვიანება ავტომატურად ათავისუფლებს შემკვეთს საზღაურისგან: გადახდის ვალდებულება შესრულებულ შედეგს უკავშირდება. პრაქტიკაში ეს იმას ნიშნავს, რომ ნაწილობრივ შესრულებული სამუშაოს შემთხვევაშიც კი კითხვა იმაზეა, რა შედეგი მიიღო შემკვეთმა და ამ შედეგის ღირებულება რამდენად არის გასათვალისწინებელი, და არა იმაზე, გაუქმდა თუ არა მთლიანი შეკვეთა.