კომერციული მშენებლობის სამართლებრივი საფუძველი
კომერციული მშენებლობის ურთიერთობები საქართველოში სამოქალაქო კოდექსით დარეგულირებული ნარდობის ხელშეკრულების მოდელზე აიგებს. ამ ხელშეკრულებით მენარდე კისრულობს ხელშეკრულებით გათვალისწინებული სამუშაოს შესრულებას, ხოლო შემკვეთი ვალდებულია მას შეთანხმებული საზღაური გადაუხადოს. მუხლი 629 სწორედ ამ ძირითად მოდელს აღწერს და ის სამშენებლო ხელშეკრულებების სამართლებრივ ბაზისს წარმოადგენს ყველა იმ შემთხვევაში, როცა შემკვეთს სრულყოფილი შედეგი — აშენებული, გარემონტებული ან გადაკეთებული ობიექტი — სჭირდება. წესი ერთნაირად ვრცელდება მასშტაბის მიუხედავად, ამიტომ ის ოფისის შენობებსაც ეხება და საწყობებსა თუ საწარმოო ობიექტებსაც.
თუ ნარდობა ნაკეთობის დამზადებას ითვალისწინებს და მენარდე მას საკუთარი მიერ შეძენილი მასალით ამზადებს, იგი დამზადებულ ნაკეთობაზე საკუთრებას შემკვეთს გადასცემს, ხოლო გვაროვნული ნივთის დამზადებისას ნასყიდობის წესები გამოიყენება. გასათვალისწინებელია ხარჯთაღრიცხვის საკითხიც: ნარდობასთან დაკავშირებული ხარჯთაღრიცხვის შედგენა არ ანაზღაურდება, თუ შეთანხმებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული. ეს წესი პროექტის ბიუჯეტის დაგეგმვისას უნდა ჩაითვალოს, რათა მოსამზადებელი ხარჯების განაწილება მხარეებს შორის წინასწარ იყოს გადაწყვეტილი.