ამერიკული მოდელით არსებული სკოლის ოლქი — ზონირება და რეზიდენციის მიხედვით მიმაგრება — ქართულ სისტემაში არ არსებობს. საქართველოში სკოლასთან წვდომა სხვანაირად არის მოწყობილი: „ზოგადი განათლების შესახებ“ კანონი განსაზღვრავს საცხოვრებლის ადგილთან ახლოს ხელმისაწვდომობის სახელმწიფო გარანტიას (მუხლი 7), სკოლის არჩევის თავისუფლებასა და მოსწავლის მობილობას (მუხლი 9), და სკოლების ქსელის რეორგანიზაციის წესს (მუხლი 34). აშშ-ის კონცეფცია აქ მხოლოდ კონტრასტად არის დასახელებული; გვერდს ქართული ნორმები ატარებს.
ხელმისაწვდომობის გარანტია — მუხლი 7
სახელმწიფო უზრუნველყოფს თითოეული მოსწავლის — სპეციალური საგანმანათლებლო საჭიროების მქონე მოსწავლის ჩათვლით — ზოგადი განათლების მიღების უფლებას საცხოვრებელ ადგილთან მაქსიმალურად ახლოს, სახელმწიფო ან მშობლიურ ენაზე. თუ ეს უფლება სტანდარტული ვაუჩერით შეუძლებელია, სახელმწიფო ასეთ მოსწავლეებს გაზრდილი ვაუჩერით ან/და დამატებითი დაფინანსებით უზრუნველყოფს. გაზრდილი ვაუჩერითა და დაფინანსებით უზრუნველყოფილია საჯარო სკოლის ყველასთვის ხელმისაწვდომობა, ინკლუზიური და მულტილინგვური განათლების დანერგვა, რესურსების გაუმჯობესება და უსაფრთხო გარემო.
არჩევანის თავისუფლება და მობილობა — მუხლი 9
ყველას აქვს სრული ზოგადი განათლების მიღების თანაბარი უფლება; დაწყებითი და საბაზო განათლების მიღება სავალდებულოა. სახელმწიფო იცავს მოსწავლის და მშობლის საგანმანათლებლო არჩევანის თავისუფლებას — ეს არჩევანი არ გულისხმობს მხოლოდ სავალდებულო განათლებისგან თავის არიდებას ან კანონის მიზნებს ხელისშემშლელ განათლებას. მოსწავლეს უფლება აქვს გადავიდეს ერთი სკოლიდან სხვა სკოლაში იმავე საფეხურზე; გარიცხული მოსწავლე სწავლას სხვა სკოლაში აგრძელებს.
ზოგადი განათლების მიღება შესაძლებელია ექსტერნატის ფორმითაც — ეროვნული სასწავლო გეგმით დადგენილი მიღწევის დონის დაძლევის შემთხვევაში, აგრეთვე ალტერნატიული ფორმებით, ასაკობრივი თავისებურებებისა და ოჯახური პირობების გათვალისწინებით. ეს ნორმები ერთად ქმნის იმ ჩარჩოს, რასაც სხვაგან „ზონირებას“ უწოდებენ: ქართული სისტემა რეზიდენციას არ უკავშირებს სკოლაში ჩარიცხვის უფლებას.