ცალკე ნადირობის შესახებ სახელმწიფო სამართალი აქტი ამ მასალის საფუძველში არ ფიგურირებს: ნადირობასთან დაკავშირებული წესები აქ ტყის კოდექსის სამონადირეო მეურნეობის რეჟიმით არის წარმოდგენილი — სპეციალური სარგებლობის სახეებით, სამართლებრივი საფუძვლებით და პასუხისმგებლობით. ამ გვერდზე თქვენ ნახავთ, როგორ მუშაობს ეს რეჟიმი და სად არის მისი საზღვრები.
სამონადირეო მეურნეობა სპეციალური სარგებლობის სისტემაში
საქართველოს ტყეში შეიძლება განხორციელდეს ტყით სპეციალური სარგებლობის მრავალი სახე, მათ შორის — თევზის მეურნეობის ან სამონადირეო მეურნეობის მოწყობა. სხვა სახეებს შორის არის სამეურნეო ჭრით ხეტყის დამზადება, არამერქნული რესურსების დამზადება, პლანტაციური მეურნეობის მოწყობა, სასოფლო-სამეურნეო და საკურორტო-რეკრეაციული მიზნებით სარგებლობა.
ფართობის ერთეულზე დასაშვებია ამ სახეების რამდენიმე სახის ერთდროული განხორციელება, თუ ისინი არსობრივად ხელს არ უშლის ერთმანეთს. დაცულ ტყეში სამონადირეო მეურნეობის მოწყობა შესაძლებელია მხოლოდ დაცული ტერიტორიების სისტემის შესახებ კანონით განსაზღვრული დაცული ტერიტორიის ნაწილზე — ეს შეზღუდვა განსაზღვრავს, სად შეიძლება სამონადირეო მეურნეობის განთავსება.
სამონადირეო მეურნეობის მიზანი და წესრიგი
თევზის მეურნეობა ეწყობა კომერციული მიზნებისთვის თევზის გამოზრდისა და მოპოვების მიზნით, და მის ფარგლებში ინვაზიური სახეობების შემოყვანა და გამრავლება აკრძალულია. თევზის მეურნეობის ან სამონადირეო მეურნეობის მოწყობა წესრიგდება შესაბამისი საკანონმდებლო აქტით — ანუ ამ სფეროს დეტალური წესები ცალკე აქტშია განთავსებული.
სამართლებრივი საფუძვლები
სამონადირეო მეურნეობის მოწყობის მიზნით ტყითსარგებლობის განსახორციელებლად ტყის ფართობით სარგებლობასთან დაკავშირებული ადმინისტრაციული წარმოება იწყება დაინტერესებული პირის განცხადების საფუძველზე ლიცენზიის ან ნებართვის გამცემი ორგანოს მიმართვით ან ტყის მართვის ორგანოს ინიციატივით. გამცემი ორგანო ვალდებულია ამ წარმოებაში ჩართოს ტყის მართვის ორგანო.
ტყის მართვის ორგანოს მიერ ტყითსარგებლობის უფლების მინიჭებაზე უარის თქმა შესაბამისი ლიცენზიის ან ნებართვის გაცემაზე უარის თქმის საფუძველია. თანხმობა ძალას იძენს ლიცენზიის ან ნებართვის გაცემისთანავე. დაინტერესებული პირი იხდის მხოლოდ კანონმდებლობით გათვალისწინებულ შესაბამის სალიცენზიო ან სანებართვო საფასურსა და მოსაკრებელს.
ტყის ფართობი შეირჩევა ტყის მართვის ორგანოს მიერ ან დაინტერესებული პირის ინიციატივით, ტყის მართვის გეგმის, წლიური სამოქმედო გეგმის ან სპეციალური გამოკვლევის საფუძველზე. ტყითმოსარგებლე კი კანონმდებლობით დადგენილი წესით შეიმუშავებს მეურნეობის მართვის გეგმას, რომელიც ტყითსარგებლობისთვის სავალდებულო დოკუმენტია.