წარმოშობის სერტიფიცირების სამართლებრივი ბაზა
საქონლის წარმოშობის დადგენა და დადასტურება საბაჟო სამართლის ერთ-ერთი ფუნდამენტური ინსტიტუტია. მოქმედი საგადასახადო კოდექსის ჩარჩოში წარმოშობა განისაზღვრება საქონლის საქართველოს საბაჟო ტერიტორიაზე შემოტანისას ან გატანისას ვაჭრობაში დამცავი ღონისძიებების განხორციელების მიზნით. ამავე კოდექსის მუხლი 24 საგარეო ვაჭრობის მონაწილეებს აძლევს საშუალებას, წინასწარ მიიღონ გადაწყვეტილება სასაქონლო ნომენკლატურისა და წარმოშობის შესახებ, ხოლო ფინანსთა მინისტრი უფლებამოსილია განსაზღვროს სხვა ფაქტორების შესახებ წინასწარი გადაწყვეტილებების გამოცემის შემთხვევებიც.
წარმოშობის სერტიფიცირების პრაქტიკული მნიშვნელობა იმაშია, რომ სწორად გაფორმებული დოკუმენტი ადგენს საქონლის საბაჟო-სატარიფო რეჟიმს: იმპორტის გადასახადის ოდენობას, პრეფერენციული შეღავათების ხელმისაწვდომობას და არასატარიფო ღონისძიებების გამოყენებას. შეცდომა წარმოშობის დადგენაში ნიშნავს ხელახალ კვალიფიკაციას, დამატებით გადასახადებს და ხშირად — ადმინისტრაციულ პასუხისმგებლობასაც.