მხილება — საჯარო მოსამსახურის მიერ კანონის ან ეთიკის ნორმების დარღვევის შესახებ ინფორმირება — ეფექტიანი მხოლოდ მაშინ არის, როცა მამხილებელი დაცვის რეალური გარანტიებით სარგებლობს. საქართველოში ეს გარანტიები კორუფციის საწინააღმდეგო ბრძოლის შესახებ კანონის ცალკე თავით არის დაწესებული. ამ გვერდზე ჩვენ ვხსნით, რა არის მხილება და ვინ ითვლება მამხილებლად, როგორ შეიძლება მხილების განცხადება, რა აკრძალულია მამხილებლის მიმართ და რა უფლებები აქვს თავად მხილებულს. მნიშვნელოვანი განმარტება: აქ განხილული რეჟიმი საჯარო სამსახურთან დაკავშირებულ მხილებას აწესრიგებს — კერძო სექტორის შიდა მხილების სხვა მოდელები ამ გვერდის ფარგლებს გარეთ რჩება.
მხილება და მამხილებელი — ძირითადი ცნებები
კანონის მუხლით განმარტებულია: მხილება არის მამხილებლის მიერ განცხადების განმხილველი ორგანოს, გამომძიებლის, პროკურორის ან სახალხო დამცველის ინფორმირება საჯარო მოსამსახურის მიერ კანონმდებლობის ან ეთიკისა და ქცევის ზოგადი წესების შემცველი ნორმების დარღვევის შესახებ, თუ ასეთი დარღვევა არსებობს და ზიანი მიაყენებს ან შეიძლება მიაყენოს საჯარო ინტერესს ან საჯარო დაწესებულების რეპუტაციას.
განმხილველი ორგანო შესაბამისი დაწესებულების შიდა კონტროლის ან სამსახურებრივი ინსპექტირების სტრუქტურული ქვედანაყოფია. კანონი იცავს არა მარტო მამხილებელს, არამედ მის ახლო ნათესავებსაც — მშობლებს, შვილებს, შვილიშვილებს, და-ძმას, მეუღლეს და მამხილებელთან მუდმივად მცხოვრებ პირს. დაცვის გარანტიების წრე სწორედ ამ ორ რგოლზე აიგება.