სახელმწიფო დახმარება — გადასახადის შემცირებიდან სესხამდე და გარანტიამდე — ბაზარზე კონკურენციას პირდაპირ ზემოქმედებს, და სწორედ ამიტომ კონკურენციის შესახებ კანონი მის გაცემას სპეციალური კონტროლის ქვეშ აყენებს. ამ გვერდის არქიტექტურა თავად კანონს მოჰყვება: ჯერ ზოგადი აკრძალვის წესი და მოთამაშეების განმარტება, შემდეგ გამონაკლისები და უმნიშვნელო ოდენობები, შემდეგ სააგენტოსთან შეთანხმების პროცედურა და ბოლოს — გაცემული დახმარების გასაჩივრების უფლება. საერთაშორისო ვაჭრობის კონტექსტი აქ ფონად რჩება; სამართლებრივი ასახვა კონკურენციის კანონის მუხლებით ხდება.
წესი: რა არის აკრძალული და ვინ არის მოთამაშე
კანონის მე-12 მუხლი ზოგად წესს აყენებს: აკრძალულია ეკონომიკური აგენტისთვის ან კონკრეტული სახის საქმიანობისთვის სახელმწიფო დახმარება ნებისმიერი ფორმით, რომელიც აფერხებს კონკურენციას ან ქმნის მისი შეფერხების საშიშროებას. დახმარების ცნება ფართოა: გადასახადისგან გათავისუფლება, შემცირება ან გადავადება, ვალის ჩამოწერა, რესტრუქტურიზაცია, სესხის ხელსაყრელი პირობებით გაცემა, საოპერაციო აქტივების გადაცემა, ფულადი დახმარების გაწევა, მოგების მიღების გარანტიის მიცემა, შეღავათების მინიჭება და სხვა.
მე-3 მუხლი ამ რეჟიმის მოთამაშეებსაც განსაზღვრავს. ეკონომიკური აგენტი პირია, რომელიც, განურჩევლად რეზიდენტობისა, ახორციელებს სამეწარმეო საქმიანობას. სახელმწიფო დახმარების გამცემი ორგანო კი არის სახელმწიფოს, ავტონომიური რესპუბლიკის ხელისუფლების ან მუნიციპალიტეტის ორგანო, ასევე არასამეწარმეო (არაკომერციული) იურიდიული პირი, საჯარო სამართლის იურიდიული პირი, სახელმწიფოს 50 პროცენტზე მეტი წილობრივი მონაწილეობით შექმნილი საწარმო ან სახელმწიფოს სახელით მოქმედი შუამავალი ეკონომიკური აგენტი, რომელიც დახმარების გაცემის მიზნით უფლებამოსილებას პირდაპირ ან არაპირდაპირ იყენებს. ასეთი ფართო განმარტება ნიშნავს, რომ კერძო სამართლის ფორმაში ჩაცმული საჯარო სახსრებიც ამ რეჟიმს არ გაურბის.