კანავაკე (კანადის ქალაქი მოჰოკების ტერიტორია) აზარტულ ბიზნესში ერთ-ერთი უძველესი ინტერაქტიული თამაშების რეგულატორია: კანავაკეს სათამაშო კომისია ინტერაქტიული თამაშების წესებს 1999 წლიდან გასცემს, და მისი მოქმედი კონსოლიდირებული რეგლამენტი 2026 წლის 25 მარტით თარიღდება. ქართველი კლიენტისთვის ამ რეჟიმის ყველაზე ხშირად არასწორად წარმოდგენილი ნაწილი სტრუქტურულია: „კანავაკეს ლიცენზიის აღება“ ბაზარზე შესვლის იდიომად ჟღერს, მაგრამ რეგლამენტის თანახმად ბაზარზე შესვლის რეალური გზა სხვაა — Client Provider Authorization (CPA), რომელიც მიემართება ერთადერთ არსებულ Interactive Gaming Licence-ს (IGL). ეს გვერდი რეჟიმს წესების საკუთარი ტექსტით აღწერს — ხუთი პერმიტის ტიპი, სრული საფასურის ცხრილი აშშ დოლარებში, 2027 წლის 1 იანვრის ზრდა და ქართული სასაზღვროშორისო ფენა.
სტანდარტული გაფრთხილებაც მოქმედებს: კანავაკეს პერმიტი საქართველოს ბაზარზე წვდომას არ ქმნის და ქართულ ნებართვა-გადასახად-ანგარიშგების ფენას არ აუქმებს — ამ ფენას გვერდის ბოლო ნაწილი განიხილავს.
სამართლებრივი ბაზა და პერმიტის ხუთი ტიპი
ინტერაქტიული თამაშები რეგულირდება კანავაკეს სათამაშო კანონით და მის 35-ე მუხლზე დაყრდნობით გამოცემული ინტერაქტიული თამაშების რეგლამენტით (პირველად — 1999 წლის 8 ივლისს); სტაციონარული თამაშები (პოკერ-რუმები, რაფლები, სათამაშო აპარატები) ცალკე რეგულირდება. რეგლამენტის მე-10 მუხლი გამოყოფს ხუთ ტიპს: Interactive Gaming Licence (IGL); Client Provider Authorizations (CPA); Casino Software Provider Authorizations; Live Dealer Studio Authorizations; და Key Person Permits.
აქ არის ის სტრუქტურული ფაქტი, რომელიც აგენტური მარკეტინგისგან განსხვავებით უნდა იცოდეთ. IGL-ის მფლობელი არის co-location ობიექტის — კანავაკეს ტერიტორიაზე განთავსებული ინტერნეტ-მომსახურების ინფრასტრუქტურის — ოპერატორი, და რეგლამენტი ამბობს პირდაპირ: კომისია ერთდროულად ერთზე მეტ IGL-ს არასოდეს გასცემს. ოპერატორის რეალური გზა არის CPA: მისი მფლობელი უფლებამოსილია აწარმოოს ინტერაქტიული თამაშები IGL-ის მფლობელის მიერ მართულ co-location ობიექტიდან. CPA და Casino Software Provider Authorization მიმართული უნდა იყოს მოქმედ IGL-ზე და მხოლოდ იმდენ ხანს რჩება ძალაში, რამდენ ხანსაც IGL მდგომარეობაშია; ხოლო რეგლამენტის მე-13 მუხლი IGL-ის მფლობელს ავტორიზებული კლიენტ-პროვაიდერების დარღვევებზე საერთო პასუხისმგებლობა ადევნებს. პრაქტიკული დასკვნა ორია: პირველი, ინფრასტრუქტურის არჩევანი კანავაკეზე ერთდროულად კომპლაიანს-არჩევანია, რადგან თქვენი პარტნიორ-ჰოსტის ხარვეზი თქვენს საქმეზეც აისახება; მეორე, კონტრაქტი IGL-ის მფლობელთან არის სტრუქტურის ცენტრალური დოკუმენტი. Live Dealer Studio Authorization ფიზიკურ სტუდიას ეხება კანავაკეს ტერიტორიაზე — ეს მიმართულება ქართული live-სტუდიოების ექსპორტერებისთვისაა პირდაპირ საინტერესო.
სრული საფასურის ცხრილი — წესების ტექსტიდან
კანავაკეს საფასურები, სხვა ბევრი იურისდიქციისგან განსხვავებით, არა მარკეტინგულ გვერდზე, არამედ თვით რეგლამენტშია ჩაწერილი და ზუსტად ასე იკითხება. განაცხადის საფასურები: IGL — 30,000 აშშ დოლარი (ჩათვლით due diligence-ის არადაბრუნებადი ნაწილი; პირველი წლიური საფასური უარყოფის შემთხვევაში დაიბრუნებს); CPA — 35,000 დოლარი (იგივე სტრუქტურით; Control System-ის შეფასების ხარჯები გარეშე); Casino Software Provider — 35,000 დოლარი + 5,000 დოლარი თითო კლიჩ-პირზე; Live Dealer Studio — 25,000 დოლარი (ჩათვლით შენობის ინსპექტირება) + 5,000 დოლარი თითო კლიჩ-პირზე; Key Person Permit — 5,000 დოლარი თითო პირზე.
წლიური საფასურები: IGL — 15,000 დოლარი; CPA — 20,000 დოლარი; Casino Software Provider — 20,000 დოლარი + 3,000 დოლარი ოპერატორთა სიაში მყოფ თითო მესამე მხარის ოპერატორზე; Live Dealer Studio — 10,000 დოლარი; Key Person Permit — 1,000 დოლარი. წლიური საფასურები გაცემის ყოველ წლისთავზე იხდება; Key Person Permit ექვსი თვის განმავლობაში კლიჩ-ურთიერთობის გარეშე თავისით წყდება. და ბოლო აქცენტი: კომისიამ გამოაქვეყნა საფასურების ზრდის შეტყობინება, რომელიც 2027 წლის 1 იანვრიდან ამოქმედდება — CPA-ს განაცხადის საფასური 35,000-დან 40,000 დოლარამდე იზრდება (წლიური უცვლელი რჩება; ხუთწლიანი განახლება 5,000-დან 40,000 დოლარამდე ადის, წლიური საფასურის ჩათვლით), ხოლო Key Person Permit-ის განაცხადის საფასური 5,000-დან 6,000 დოლარამდე. ძველი განაკვეთები ფიქსირდება იმ განაცხადებისთვის, რომლებიც 2027 წლის 1 იანვრამდე იქნება წარდგენილი — ეს ქმნის დაგეგმვის ბუნებრივ ჰორიზონტს.


