შრომითი საქმიანობის უფლების მოპოვების წესი
„შრომითი მიგრაციის შესახებ“ საქართველოს კანონი უცხოელის საქართველოში ანაზღაურებადი შრომითი საქმიანობისთვის სპეციალურ უფლებას ითხოვს. 13-4 მუხლის თანახმად, შრომითი იმიგრანტი ადგილობრივ დამსაქმებელთან შრომითი მოწყობისა და ანაზღაურებადი შრომითი საქმიანობის განხორციელების შემთხვევაში ვალდებულია მოიპოვოს შრომითი საქმიანობის უფლება ადგილობრივი დამსაქმებლის მეშვეობით, ხოლო თვითდასაქმებული უცხოელის შემთხვევაში — უშუალოდ პირადად. ეს ნიშნავს, რომ განაცხადის გამომყვანი სუბიექტი განსაზღვრავს პროცედურის ფორმას: დაქირავებული უცხოელისთვის განაცხადს დამსაქმებელი წარადგენს, ფრილანსერი კი თავად მიმართავს.
განაცხადით მიმართავს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის სამინისტროს. დამსაქმებელი განაცხადს წარადგენს შრომითი ხელშეკრულების გაფორმების შემდეგ — ანუ ჯერ კონტრაქტი გაფორმდება, შემდეგ კი იწყება უფლების გაცემის პროცედურა. სამინისტრო განაცხადის მიღების შემდეგ იწყებს შრომითი საქმიანობის უფლების გაცემისთვის გათვალისწინებულ პროცედურებს და იღებს ერთ-ერთ გადაწყვეტილებას: ან უფლების გაცემის, ან გაცემაზე უარის თქმის შესახებ. განხილვის პროცესში სამინისტრო უფლებამოსილია დამსაქმებლისგან ან თვითდასაქმებული უცხოელისგან მოითხოვოს დამატებითი ინფორმაციის წარდგენა ან გამოვლენილი უზუსტობის აღმოფხვრა, ამიტომ განაცხადის სისწორე თავიდანვე უნდა იყოს უზრუნველყოფილი.