იმავე პირობებით გაგრძელება
შრომითი ბინადრობის ნებართვის ვადის გაგრძელება „უცხოელთა სამართლებრივი სტატუსის შესახებ“ კანონის მე-16 მუხლით არის განსაზღვრული: დროებითი ბინადრობის ნებართვების მოქმედების ვადა შეიძლება გაგრძელდეს არაუმეტეს 12 წლამდე, უცხოელის საქართველოში სავარაუდო ყოფნის ვადით, იმავე პირობებით, რომლებითაც გაიცა ის ნებართვა, რომლის გაგრძელებასაც უცხოელი ითხოვს.
შრომითი ნებართვის შემთხვევაში ეს ნიშნავს, რომ გაგრძელებისას ხელახლა დგება ის იგივე საკითხები, რაც პირველი გაცემისას: შემოსავალი არ არის ხუთმაგი საარსებო მინიმუმის ოდენობაზე ნაკლები და დამსაქმებლის ბრუნვა აკმაყოფილებს კანონით დადგენილ ზღვარს. გაგრძელება ფორმალობა არ არის — იგი სრულფასოვანი ხელახალი შეფასებაა.
პირველი გაცემის ვადები და 12 წლის ზღვარი
კანონის მე-16 მუხლის პირველი პუნქტის თანახმად, შრომითი ბინადრობის ნებართვა — მე-15 მუხლის „ა“ ქვეპუნქტი — პირველად გაიცემა 6 თვიდან 1 წლამდე ვადით. შემდგომ გაგრძელებები იმავე პირობებით ხდება, მაგრამ საერთო ზღვარი 12 წელია: ამ ვადის ამოწურვის შემდეგ დროებითი სტატუსის გაგრძელება აღარ ხდება.
განსაკუთრებულ შემთხვევაში დროებითი ნებართვა პირველად 5 წლის ვადით გაიცემა, თუმცა ეს გამონაკლისია და ზოგად წესს არ ცვლის.
საფუძვლის აღარ არსებობა — უარის საფუძველი
კანონის მე-18 მუხლი გაცემაზე უარის საფუძვლებს აწესებს, და ერთ-ერთი მათგანი გაგრძელებისასაც მუშაობს: უცხოელს უარი ეთქმება, თუ აღარ არსებობს ის საფუძველი, რომლის გამოც მან მოიპოვა საქართველოში ყოფნის ნებართვა. შრომითი ბინადრობის შემთხვევაში საფუძველი შრომითი ურთიერთობაა — მისი შეწყვეტა გაგრძელების მოთხოვნის მომენტისთვის უარის საკმარისი საფუძველია.
უარის სხვა საფუძვლებიც იმავე მუხლით არის გათვალისწინებული — უსაფრთხოებასთან დაკავშირებული გარემოებები, ყალბი დოკუმენტაცია, არასწორი მონაცემები და სხვა — და თითოეული მათგანი გაგრძელების ეტაპზე ხელახლა შემოწმდება.
საქმიანობის შეწყვეტა — ყოფნის ვადის შეწყვეტა
მე-21 მუხლი განსაზღვრავს, რომ უცხოელს საქართველოში ყოფნის ვადა შეიძლება შეუწყდეს, თუ მან შეწყვიტა ის საქმიანობა ან ურთიერთობა, რომლის საფუძველზედაც მიღებული ჰქონდა ბინადრობის ნებართვა. შრომითი ბინადრობის მქონე პირისთვის ეს ნიშნავს: სამუშაოს დაკარგვა ან ურთიერთობის შეწყვეტა ავტომატურად არ წყვეტს ვადას, მაგრამ საფუძვლის აღარ არსებობის დადგენისას ორგანო შეწყვეტის გადაწყვეტილებას იღებს.
ამავე მუხლით გათვალისწინებულია სხვა საფუძვლებიც — მათ შორის, მოწმობის ასაღებად დარჩენილი ვადის გადაცდენა და დანაშაულის ჩადენა — რომლებიც გაგრძელებულ სტატუსსაც ეხება.