უცხოელი სამედიცინო პერსონალის საქართველოში ლეგალიზაცია ზოგად შრომით მიგრაციულ ჩარჩოში ჯდება, მაგრამ ერთი სექტორული სპეციფიკით, რომელიც პირდაპირ კანონის ტექსტშია ჩაწერილი: სამედიცინო დაწესებულებებისთვის ბრუნვის ზღვარი შემცირებულია. ამ გვერდზე ვხსნით მედპერსონალის სრულ მარშრუტს — ვიზითი კატეგორიიდან ბინადრობის ნებართვის ვადებამდე — საქართველოს „უცხოელთა და მოქალაქეობის არმქონე პირთა სამართლებრივი სტატუსის შესახებ“ კანონის საფუძველზე, და ვაჩვენებთ, სად არის სამედიცინო სექტორის პოზიცია სხვებთან შედარებით.
ვიზითი ეტაპი — D1 კატეგორია
სამედიცინო პერსონალისთვის შესაბამისი ვიზითი გზა D1 კატეგორიის საიმიგრაციო ვიზაა: კანონი მას შრომით იმიგრანტსა და კომპანიების წარმომადგენლებ-კონსულტანტებს უკავშირებს, და სწორედ აღნიშნულ ფორმატში ხდება სამედიცინო დაწესებულებასთან დასაქმებული უცხოელის შემოსვლა. 2026 წლის 1 მარტიდან ამოქმედებული რედაქციით D1 გაიცემა იმ უცხოელზე, რომელმაც მიიღო შრომითი საქმიანობის უფლება — ეს ფორმულირება დასაქმებაზე აგებულ მარშრუტს კიდევ უფრო მკაფიოდ აკავშირებს რეალურ სამუშაო ურთიერთობასთან. განაცხადის მომზადებისას მნიშვნელოვანია, დაწესებულებასთან დაკავშირება და პოზიცია დოკუმენტურად იყოს გაწვრილებული, რადგან ეს კატეგორიული შესაბამისობა გადაწყვეტილების საფუძველია.
შრომითი ბინადრობის ნებართვა და შემოსავლის ზღვარი
საქართველოში სამუშაოდ დარჩენა შრომითი ბინადრობის ნებართვას ემყარება. მისი მსურველი სააგენტოს წარუდგენს შრომითი ან სამეწარმეო საქმიანობის დამადასტურებელ დოკუმენტს და ცნობას, რომლითაც დასტურდება, რომ მისი ყოველთვიური შემოსავალი არ არის საშუალო მომხმარებლის საარსებო მინიმუმის ხუთმაგ ოდენობაზე ნაკლები. ეს ზღვარი საყოველთაოა და სექტორს არ უცვლის — სექტორული სპეციფიკა ბრუნვის მოთხოვნაშია. ბრუნვის მონაცემები წინასწარ ემზადება.
სამედიცინო დაწესებულების შეღავათიანი ზღვარი
კანონის პირდაპირი ნორმა: უცხოელის დამსაქმებელი ან დაფუძნებული საგანმანათლებლო ან სამედიცინო დაწესებულების წლიური ბრუნვა ამ მიზნებისთვის არის არანაკლებ 35 000 ლარისა შრომითი ბინადრობის ნებართვის მსურველ თითოეულ უცხოელზე. შედარებისთვის: ზოგადი წესით საწარმოს — გარდა საგანმანათლებლო ან სამედიცინო დაწესებულებისა — წლიური ბრუნვა თითოეულ მსურველ უცხოელზე 50 000 ლარზე ნაკლები არ უნდა იყოს. ეს განსხვავება სამედიცინო სექტორისთვის რეალურ შეღავათს წარმოადგენს: კლინიკას ან სამედიცინო ცენტრს უფრო დაბალი ბრუნვითაც შეუძლია უცხოელი თანამშრომლის ლეგალიზაცია, ვიდრე სხვა სფეროს დამსაქმებელს. ამიტომ შეღავათიანი ზღვარი განაცხადამდე გამოითვლება.