ქუქი ფაილები და ქართული კანონი: რა წესებით იღება თანხმობა
ქუქი ფაილებით მუშაობა ცალკე საკანონმდებლო რეჟიმს საქართველოში არ აქვს: პერსონალურ მონაცემთა დაცვის შესახებ კანონი ქუქის სპეციალურ მუხლს არ შეიცავს. ეს არ ნიშნავს ურეგულირებლობას — ქუქი ფაილებით მონაცემების შეგროვება და გამოყენება სრულად ექვემდებარება ამავე კანონის ზოგად თანხმობის რეჟიმს, გამოყენებულს ტერმინალური მოწყობილობის იდენტიფიკატორებზე. ქვევით განვმარტავთ, როგორ იღებს კანონი თანხმობას, რა მოვალეობები აქვს ვებგვერდის მფლობელს თანხმობის აღებისას და მისი გამოხმობისას და რა ჯარიმებია დადგენილი ამ ვალდებულებების დარღვევისთვის.
რატომ არის ქუქი ფაილი პერსონალური მონაცემი
კანონის განმარტებით, პერსონალური მონაცემი არის ნებისმიერი ინფორმაცია, რომელიც იდენტიფიცირებულ ან იდენტიფიცირებად ფიზიკურ პირს უკავშირდება. პირი იდენტიფიცირებადია, როდესაც შესაძლებელია მისი იდენტიფიკაცია პირდაპირ ან არაპირდაპირ, მათ შორის სახელით, გვარით, საიდენტიფიკაციო ნომრით, გეოლოკაციის მონაცემებით, ელექტრონული კომუნიკაციის მაიდენტიფიცირებელი მონაცემებით ან სხვა მახასიათებლით. ქუქი იდენტიფიკატორი ზუსტად ასეთი მაიდენტიფიცირებელი მონაცემია — ის აბამს ვიზიტორს მის მოწყობილობასთან და ქცევასთან. თანაც მონაცემთა დამუშავების განმარტება ფართოა: ის მოიცავს მონაცემთა შეგროვებას, მათზე წვდომას, ორგანიზებას, შენახვას, გამოყენებას, გამჟღავნებას და სხვა ნებისმიერ მოქმედებას მონაცემების მიმართ. ავტომატური საშუალებებით დამუშავება კანონის განმარტებით ინფორმაციული ტექნოლოგიების გამოყენებით მიმდინარე დამუშავებაა. შესაბამისად, ქუქის ჩაწერა, წაკითხვა და პროფილის შექმნა დამუშავებაა, და ავტომატური საშუალებებით მიმდინარე დამუშავება კანონის სრულ რეჟიმში აგდებს პროცესს.
რა არის თანხმობა და როდის არის ის საფუძველი
კანონით თანხმობა არის მონაცემთა სუბიექტის მიერ შესაბამისი ინფორმაციის მიღების შემდეგ მის შესახებ მონაცემთა კონკრეტული მიზნით დამუშავებაზე აქტიური მოქმედებით, წერილობით ან ზეპირად, თავისუფლად და მკაფიოდ გამოხატული ნება. აქ არის სამი დამახასიათებელი ნიშანი: ინფორმირებულობა — თანხმობა უნდა ემყარებოდეს წინასწარ მიცემულ ინფორმაციას; აქტიურობა — გამოხატული უნდა იყოს ქმედებით და არა დუმილით; კონკრეტულობა — ის ეხება განსაზღვრულ მიზანს. დამუშავება დასაშვებია მხოლოდ ერთ-ერთი კანონით დადგენილი საფუძვლის არსებობისას, და სუბიექტის თანხმობა ამ საფუძვლებიდან პირველია. პასუხისმგებლობის განაწილება კი მკაფიოა: დამუშავების სამართლებრივი საფუძვლის დასაბუთების ვალდებულება თავად პასუხისმგებელ პირს ეკისრება.