1.ამ კანონის საფუძველზე საკუთრების, იჯარის, აღნაგობის, ქირავნობისა და უზუფრუქტის უფლებების სამართლებრივი საკითხები განისაზღვრება საქართველოს სამოქალაქო კოდექსით.
2.სახელმწიფო მიწა სარგებლობის უფლებით გაიცემა მხოლოდ შემდეგ შემთხვევებში: ა) თუ მოცემული მიწის ნაკვეთის გასხვისება კანონით არის აკრძალული; ბ) მიმღების თხოვნის შესაბამისად; გ) რაიონის, ქალაქის, რომელიც არ შედის რაიონის შემადგენლობაში, აღმასრულებელი ორგანოს დასაბუთებული დასკვნის საფუძველზე, რომლის თანახმადაც მოცემული მიწის ნაკვეთის გასხვისება ეწინააღმდეგება სახელმწიფოს ან ტერიტორიული ერთეულის ეკონომიკურ, სოციალურ და სხვა ინტერესებს ; დ) „წიაღის შესახებ“ საქართველოს კანონით განსაზღვრულ მოთხოვნათა შესაბამისად. საქართველოს 1999 წლის 22 ივლისის კანონი №2294 – სსმI, №40(47), 11.08.1999წ., მუხ.198 საქართველოს 2005 წლის 22 აპრილის კანონი №1410 – სსმI, №22, 18.05.2005წ., მუხ.154