უფლებადაცვითი ორგანიზაციის იურიდიული საფუძველი
უფლებადაცვითი თუ საადვოკატო მიზნების მატარებელი ორგანიზაცია საქართველოში არასამეწარმეო (არაკომერციული) იურიდიული პირის ფორმით იქმნება. სამოქალაქო კოდექსის მე-24 მუხლი იურიდიულ პირს განსაზღვრავს როგორც განსაზღვრული მიზნის მისაღწევად შექმნილ, საკუთარი ქონების მქონე, ორგანიზებულ წარმონაქმნს, რომელიც თავისი ქონებით დამოუკიდებლად აგებს პასუხს, საკუთარი სახელით იძენს უფლებებსა და მოვალეობებს, დებს გარიგებებს და სასამართლოში გამოდის მოსარჩელედაც და მოპასუხედაც. კანონის თანახმად, იურიდიული პირი შეიძლება იყოს კორპორაციულად ორგანიზებული, წევრობაზე დაფუძნებული, წევრთა მდგომარეობაზე დამოკიდებული ან მისგან დამოუკიდებლი. არასამეწარმეო საქმიანობის მიზნის მქონე იურიდიული პირი უნდა დარეგისტრირდეს ამ კოდექსით დადგენილი წესით, და სწორედ ეს გზა ქმნის უფლებადაცვითი ორგანიზაციის დაფუძნების სამართლებრივ ჩარჩოს. არასამეწარმეო ფორმა ამოცანას ზუსტად ერგება, რადგან საზოგადოებრივი გავლენის მიზნები მოგების განაწილებას არ გულისხმობს: იგი საშუალებას აძლევს ჯგუფს, კანონიერად გამოვიდეს საზოგადოებრივი ინტერესის დაცვით, შეიძინოს ქონება, დადოს ხელშეკრულებები და სასამართლოში დაიცვას როგორც საკუთარი, ისე მათი უფლებების დაცვის მიზნით მიმართველ პირთა ინტერესები.