სერვისის შესახებ
ფილმის პროდუქცია იურიდიულად ხელშეკრულებათა ერთობლიობაზეა აგებული: საავტორო უფლებების გადაცემაზე, სალიცენზიო ხელშეკრულებებზე და ნაწარმოების შექმნის შესახებ შეთანხმებებზე. საქართველოს კანონი საავტორო უფლებებისა და მომიჯნავე უფლებების შესახებ ამ ხელშეკრულებებს მკაცრ ფორმულებს უწესებს: მუხლი 36 ქონებრივი უფლებების გადაცემას აწესრიგებს, მუხლი 40 — სალიცენზიო ხელშეკრულების შინაარსსა და ჩაუწერელ პირობებს, მუხლი 42 — ხელშეკრულების ფორმას, ხოლო მუხლი 44 — ვალდებულების დარღვევის შედეგებს. ეს გვერდი განმარტავს, რა უნდა შეიყვანოს კინოპროექტის ხელშეკრულებაში, რა ხდება ჩაუწერელი ვადის, ტერიტორიის ან გამოყენების სახის დროს და რომელი ფორმაა აუცილებელი სასაუბროდ. კინოპროექტში ეს კითხვები არააბსტრაქტულია: სცენარის, მუსიკისა და ვიზუალური მასალის უფლებების განაწილება სწორედ ამ ნორმებზეა დამოკიდებული, და ხელშეკრულების ერთი დაუზუსტებელი ფორმულირება მთელ დისტრიბუციულ ჯაჭვს აყოვნებს.