წინასახელშეკრულებო ეტაპის მნიშვნელობა სპორტში
მწვრთნელის, სამედიცინო პერსონალის ან სკაუტის გადასვლა ახალ კლუბში ხელშეკრულების დადებამდე იწყება, და სწორედ ამ ეტაპზე ჩნდება ყველაზე მეტი სამართლებრივი რისკი. საქართველოს შრომის კოდექსის მუხლი 11 წინასახელშეკრულებო ურთიერთობას და ინფორმაციის გაცვლას აწესრიგებს, და ეს ნორმები სპორტულ მოლაპარაკებებსაც მოქმედებს. კანდიდატის მოლაპარაკებიდან ხელმოწერამდე განვლილი გზა დოკუმენტურად უნდა იყოს მოწესრიგებული — წინააღმდეგ შემთხვევაში ორივე მხარე ინფორმაციის ბოროტად გამოყენებისა და დაუდასტურებელი დაპირებების რისკის ქვეშ დგება.
რა ინფორმაციის მოპოვება შეუძლია კლუბს კანდიდატზე
მუხლი 11-ის მიხედვით, დამსაქმებელს უფლება აქვს მოიპოვოს კანდიდატის შესახებ ინფორმაცია, გარდა იმისა, რომელიც არ არის დაკავშირებული სამუშაოს შესრულებასთან და არ არის საჭირო კონკრეტული სამუშაოს შესრულების შესაძლებლობის შესაფასებლად. სპორტულ რეალობაში ეს ნიშნავს: კლუბს შეუძლია იკითხოს მწვრთნელის შედეგები, ლიცენზიები, ტრავმატოლოგიური ისტორია მედიცინის პერსონალისთვის, მაგრამ არა პირადი ცხოვრების დეტალები. ამასთან, კანდიდატი ვალდებულია დამსაქმებელს აცნობოს ნებისმიერი გარემოების შესახებ, რომელმაც შეიძლება ხელი შეუშალოს სამუშაოს შესრულებაში ან საფრთხე შეუქმნას დამსაქმებლის ინტერესებს — მაგალითად, არსებული ხელშეკრულება სხვა კლუბთან ან დისციპლინური სანქცია. დამსაქმებელს უფლება აქვს შეამოწმოს წარდგენილი ინფორმაციის სისწორე, ხოლო მოპოვებული ინფორმაცია კანდიდატის თანხმობის გარეშე სხვა პირისთვის ხელმისაწვდომი ვერ იქნება. კანდიდატს უფლება აქვს გამოითხოვოს მის მიერ წარდგენილი დოკუმენტები, თუ ხელშეკრულება არ დაიდო.
კლუბის ინფორმაციული ვალდებულებები კანდიდატის მიმართ
ინფორმაციის ნაკადი ორმხრივია: დამსაქმებელი ვალდებულია კანდიდატს მიაწოდოს ინფორმაცია შესასრულებელი სამუშაოს შესახებ; შრომითი ხელშეკრულების ფორმისა და ვადის შესახებ; შრომის პირობების შესახებ; დასაქმებულის უფლებრივი მდგომარეობის შესახებ; და შრომის ანაზღაურების შესახებ. სპორტულ მოლაპარაკებებში ეს სია პრაქტიკული ჩეკ-ლისტია: კანდიდატმა უნდა იცოდეს, რა ტიპის კონტრაქტს სთავაზობენ — ვადიანს თუ უვადოს — რამდენად არის ეს კანონიერი ამ კონკრეტულ შემთხვევაში, და რა ანაზღაურების სტრუქტურა ელოდება. კანონი ასევე მოითხოვს თანაბარი მოპყრობის პრინციპის დებულებების გაცნობას კანდიდატისთვის. წინასახელშეკრულებო ურთიერთობა დასრულებულად მიიჩნევა ხელშეკრულების დადებით ან უარის შესახებ ინფორმირებით; დამსაქმებელი უარის დასაბუთებას არ არის ვალდებული — ეს კანდიდატს რეალისტური სტრატეგიისკენ მიუთითებს: მოლაპარაკებების ყველა ეტაპი და მიღწეული შეთანხმებები წერილობით ფიქსაციას საჭიროებს, რადგან კანონი გარანტირებულ შედეგს მხოლოდ დადებული ხელშეკრულების შემთხვევაში იძლევა.