სპორტსმენის წარმომადგენლობა

რეკლამის ხელშეკრულებები

როგორ ნაწილდება როლები სარეკლამო გარიგებაში?

დამკვეთი სარეკლამო ინფორმაციის წყაროა, მწარმოებელი მას მზა სახეს აძლევს, გამავრცელებელი კი განათავსებს და ავრცელებს — ხელშეკრულება ამ როლებს ზუსტად ასახავს.

რა არის არაგარერეკლამა?

არასარეკლამო პროდუქციაში ბრენდზე ყურადღების ერთდროული აქცენტირება იმ მითითების გარეშე, რომ ეს რეკლამაა — ასეთი პრაქტიკა აკრძალულია.

ვინ პასუხობს არასათანადო რეკლამისთვის?

რეკლამის დამკვეთები, მწარმოებლები და გამავრცელებლები; დაზარალებულს ზიანის კომპენსაციისა და საჯარო უარყოფის მოთხოვნა შეუძლია.

სჭირდება თუ არა თანხმობა პიროვნების რეკლამაში გამოყენებას?

დიახ — ფიზიკური პირის გამოსახულების ან სახელის გამოყენება რეკლამაში მისი ნებართვის გარეშე აკრძალულია.

4 წთ·9 იან 2026

რეკლამის ხელშეკრულებები ქართული სამართლით

სარეკლამო გარიგება — ბრენდისა და სააგენტოს, მედიისა და გამქვეყნებლის ურთიერთობა — „რეკლამის შესახებ“ კანონით ფორმდება: ენდორსმენტის, განთავსებისა და გავრცელების ხელშეკრულება თავისუფლად დგება, მაგრამ მისი შინაარსი კანონის მუხლებს უნდა ესადაგებოდეს. ამ გვერდის ხაზი — გარიგების როლური არქიტექტურაა: მუხლი 3 განსაზღვრავს, ვინ არის რეკლამის დამკვეთი, მწარმოებელი და გამავრცელებელი და რა არის არასათანადო რეკლამა; მუხლი 4 — რეკლამისადმი ზოგად მოთხოვნებს; მუხლი 5 — არაგარერეკლამის აკრძალვას; მუხლი 13 — სპონსორობის კვალიფიკაციას; მუხლი 21 კი — დარღვევის შედეგებს. სწორად აგებული ხელშეკრულება ზუსტად ასახავს ამ როლებს, რადგან პასუხისმგებლობაც როლების მიხედვით ნაწილდება.

გარიგების მხარეთა როლები და არასათანადო რეკლამის ტიპები

მუხლი 3 საფუძველს აწყობს: რეკლამა არის საქონელზე, მომსახურებასა და სამუშაოზე, ფიზიკურ და იურიდიულ პირებზე, იდეასა და წამოწყებაზე ნებისმიერი საშუალებითა და ფორმით გავრცელებული ინფორმაცია, რომელიც გამიზნულია პირთა განუსაზღვრელი წრისთვის და ემსახურება ინტერესის ფორმირებასა და რეალიზაციის ხელშეწყობას. როლები კანონითაა განსაზღვრული: რეკლამის დამკვეთი სარეკლამო ინფორმაციის წყაროა; მწარმოებელი — ის, ვინც ინფორმაციას მზა სახეს აძლევს; გამავრცელებელი — ის, ვინც რეკლამას ქონების, მათ შორის მაუწყებლობის საშუალებების გამოყენებით განათავსებს და ავრცელებს. არასათანადო რეკლამის ტიპებიც ამ მუხლშია: არაკეთილსინდისიერი — არაკორექტული შედარებებითა და კონკურენტის დისკრედიტაციით; არასარწმუნო — სინამდვილესთან შეუსაბამო მონაცემებით საქონლის თვისებებზე, ფასზე, გარანტიებზე; არაეთიკური — ჰუმანურ და ზნეობრივ ნორმებს არღვევს, სახელმწიფო სიმბოლიკასა და რელიგიურ სიმბოლოებს ბღალავს; შეცდომაში შემყვანი — განზრახ ცდებს მომხმარებელს და კონკურენტს აზიანებს. კონტრრეკლამა არასათანადო რეკლამის საჯარო უარყოფაა — ეს საშუალება დარღვევის გასწორების კანონიერი გზაა.

გამოცნობადობა: რა უნდა აკმაყოფილებდეს ყოველ რეკლამას

მუხლი 4 რეკლამისადმი ზოგად მოთხოვნებს აწესებს: რეკლამა მისი წარდგენის მომენტშივე უნდა იყოს გასაგები, სპეციალური ცოდნისა და ტექნიკური საშუალებების გამოუყენებლად, როგორც უშუალოდ რეკლამა — ხელშეკრულებით შეთანხმებული ფორმატი ამ ტესტს ვერ გადააჭარბებს. რეკლამა საქართველოს მთელ ტერიტორიაზე სახელმწიფო ენაზე ვრცელდება. დაუშვებელია იმ საქონლის რეკლამირება, რომლის წარმოება და რეალიზაცია აკრძალულია ან ლიცენზიას საჭიროებს და ლიცენზია მიუღებელია. სერტიფიცირებული საქონლის რეკლამას აღნიშვნა „სერტიფიცირებულია“ უნდა ახლდეს. აკრძალულია არასათანადო რეკლამის განთავსება და გავრცელება — იგი ჩადენილი ქმედების, საზოგადოებრივი საშიშროების ხარისხისა და ხასიათის შესაბამისად პასუხისმგებლობას იწვევს. პირადობის დაცვის თვალსაზრისით გადამწყვეტია: აკრძალულია რეკლამაში ფიზიკური პირის გამოსახულების ან სახელის გამოყენება მისი ნებართვის გარეშე — ენდორსმენტის ხელშეკრულება სწორედ ამ ნებართვის ფორმალიზაციაა.

განახლდა: 14 ოქტ 2026

გადამოწმებულია მოქმედ კანონმდებლობასთან: 9 ივლ 2026