სადაზღვეო ტექნოლოგიების შესაბამისობის სამართლებრივი ჩარჩო
ციფრულმა არხებმა დაზღვევის გავრცელების წესი შეცვალა, მაგრამ სადაზღვეო ბაზრის სამართლებრივი პერიმეტრი ისევ იგივეა: შუამავლობას ახორციელებენ დაზღვევის აგენტი და სადაზღვევო ბროკერი, ზედამხედველობას — სახელმწიფო ზედამხედველობის სამსახური, ხოლო სადაზღვევო საქმიანობა მხოლოდ ლიცენზიით იწყება. „დაზღვევის შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-12 მუხლის თანახმად, დაზღვევის სფეროში საშუამავლო საქმიანობას ახორციელებენ დაზღვევის აგენტი და სადაზღვევო ბროკერი; მზღვეველს შეუძლია სადაზღვევო საქმიანობა განახორციელოს როგორც უშუალოდ, ისე აგენტისა და ბროკერის მეშვეობით, თუმცა ვალდებულია ის განახორციელოს მხოლოდ შესაბამრისი წესით რეგისტრირებული სადაზღვევო ბროკერის მეშვეობით. აქედან გამომდინარე, სადაზღვეო ტექნოლოგიური პლატფორმა, რომელიც გავრცელების არხად მუშაობს, ვერ გაეცდება შუამავლობის ამ ჩარჩოს — კითხვა მხოლოდ ის არის, რომელი სტატუსით და რომელი მოთხოვნებით. ამავე მუხლი განსაზღვრავს, რა არ მიიჩნევა შუამავლობად: ასეთი არ არის პროფესიული საქმიანობის ფარგლებში მომხმარებლისთვის დამატებითი ინფორმაციის მიწოდება, რომლის მიზანი ხელშეკრულებაში დახმარება არ არის. ეს საზღვარი გამოიყენება იმ შემთხვევებში, როცა პლატფორმა მხოლოდ ინფორმაციულ ფუნქციას ასრულებს და გავრცელებაში არ მონაწილეობს.